Co słychać w Polskiej Lidze Koszykówki?

Legia Warszawa 101-81 Azoty Dozorbud Tarnów
(30-26, 21-17, 28-23, 22-15)

Honorowe pożegnanie z PLK

(16.05.2003)
Tarnowianie przystąpili do meczu osłabieni: tradycyjnie nie widać już Celeja, ale brak także podstawowego gracza jakim jest Golański oraz zawodnika już dalszego planu - Chromicza. Z kolei legioniści przystępują do gry w teoretycznie najmocniejszym zestawieniu z drobnym wyjątkiem: zamiast Kurasia widać Malinowskiego.
Startowa 'piątka' Legia jest podobnie jak w ostatnich meczach ultraniska: Czubek, Sinielnikow, Sulima, Lipiński, Leśniak.
I kwarta
Sam początek należy do gości, ale Legia szybko przejmuje inicjatywę i wychodzi na prowadzenie. W 3:17 jest już 16-8 dla Legii (m.in. 3 'trójki' Legii a Unia punktuje spod kosza). Świetnie prezentuje się Leśniak (4 punkty + zbiórki ofensywne). W 3:52 jest nawet już 18-8 dla Legii po 2pkt. Sulimy.
Maksymalne prowadzenie w kwarcie Legia osiąga w 5:52 - jest 25-12 po 3 wolnych Sulimy. Od tego momentu następuje kryzys Legii, która notuje serię 3-12. Szczególnie w ofensywie legioniści wykazują się niemocą. Całe szczęście, że Unia gra średnio i nie w pełni wykorzystuje kryzys legionistów, bo mogłaby zredukować starty całkowicie a nawet wyjść na prowadzenie. Ostatecznie kwarta kończy się zwycięstwem Legii 30-26, ale duże uczucie niedosytu pozostaje, bo Legia straciła sporą przewagę.
W Legii aż 14pkt. zdobył już Sulima. Na wyróżnienie zasługuje też hiperaktywny i skuteczny Leśniak. W Unii tradycyjnie zaczyna szaleć Hughues. Trochę szkód wyrządzają też gracze podkoszowi: Marculewicz i Doliński.
II kwarta
Początek należy do Legii, która po zaskakujących 6pkt. pod rząd Błaszczyka wychodzi na prowadzenie 36-26 (w 2:23). Kolejne 5pkt. (w tym 'trójka') dla Legii zdobywa Sinielnikow i po serii 5-2 Legia w 4:17 prowadzi już 41-28 (wyrównane max. prowadzenie).
Unii ponownie w drugiej części kwarty udaje się zredukować straty. Na szczęście w ostatnich sekundach kwarty oryginalny i dość desperacki dwutakt Sinielnikowa (z przełożeniem piłki za plecami) kończy się 2pkt. ustalając wynik połowy na 51-43 dla Legii. Znowu można czuć niedosyt (tym razem nieco mniejszy niż po pierwszej kwarcie), bo Legia znów pozwoliła gościom zredukować znaczną przewagę.
W Legii w 2 kwarcie zniknął gdzieś Sulima, podobnie Leśniak. Za to swoje chwile mieli Malewski i Błaszczyk. Lipiński i Czubek byli raczej mało widoczni i aktywni (jak na siebie). Dębski grał mało i był nieprzydatny. Natomiast prawdziwym liderem i gwiazdą był Sinielnikow - rządził w rozgrywaniu akcji, w trudnych chwilach zdobywał punkty wejściami pod kosz, był szybki jak błyskawica przy zdobywaniu bezpańskich piłek, wykonywał efektowne asysty - nie można było chcieć więcej. Po prostu rządził i dzielił w Legii.
W Unii zdecydowanie najgroźniejszy (i nie do zatrzymania) był rozgrywający Murzyn Hughues. Wykazał się niezwykłą skutecznością rzutu. Natomiast zaskakująco pasywnie i raczej przeciętnie zaprezentował się drugi Murzyn w barwach tarnowskiej drużyny - Lofton.
III kwarta
W pierwszych minutach ma miejsce akcja meczu: w kontrataku Legii następuje wymiana kilku podań, z których ostatnie za plecami do Leśniaka wykonuje Sinielnikow a Leśniak kończy akcję wsadem (z faulem zresztą - ale tradycyjnie Leśniak musi jeszcze nauczyć się wykorzystywać rzuty wolne).
W 2:52 Legia obejmuje maksymalne jak dotąd 14pkt. prowadzenie: 60-46 po 2pkt. Sinielnikowa. W drugiej połowie kwarty Unia tradycyjnie już redukuje straty. Jednak najmniejszy dystans jaki udaje jej się osiągnąć to 7pkt. straty. Legia na szczęście nie pozwala na więcej i kontratakuje w 8:00 znowu bijąc maksymalne prowadzenie i ustanawiając je (wynikiem 74-59) na poziomie 15 pkt. po bardzo dalekim rzucie Czubka za 3.
Spotyka to się jednak z kontratakiem Unii 0-6 i znów wydaje się, że na zakończenie kwarty straty zostaną zredukowane i pozostanie uczucie niedosytu, ale na szczęście Legia sama odpowiada serią 5-0. Unia jest w stanie zdobyć jeszcze tylko 1pkt. i ostatecznie kwarta kończy się wynikiem 79-66 dla Legii.
W Unii Hughues szaleje i punktuje przez całą trzecią kwartę. Widać jednak, że sam meczu nie wygra. Na szczęście dla Unii uaktywnia się Lofton i zaczyna skutecznie wspierać swego rodaka. W Legii z kolei nadal rządzi Sinielnikow - efektywnie (a czasem i efektownie) rozdziela piłki i kontynuuje swe zabójczo skuteczne wejścia pod kosz. Coraz lepiej i skuteczniej gra Lipiński. Swoje robi też Malewski.
IV kwarta
Tym razem Unia redukuje straty już na początku kwarty. Jednak podobnie jak w poprzedniej kwarcie, jest w stanie dojść Legię tylko na dystans 7pkt. Kilkakrotnie już nie jest w stanie pokonać tej magicznej bariery.
Jednak w 3:05 po dwóch pod rząd 'trójkach' Czubka (w tym drugiej szalonej) Legia znów wychodzi na wyraźne prowadzenie: 90-77. Za chwilę wynikiem 92-77 wyrównuje maksymalne 15pkt. prowadzenie.
W 5:15 przewaga nadal wynosi 15pkt. - jest 94-79 po 2 pkt. Lipińskiego. Legia jednak kolejno powiększa maksymalne prowadzenie: w 6:30 do 17pkt. (96-79 po 2pkt. Sulimy) a chwilę później do 19pkt. (98-79 po 2pkt. Malewskiego).
Wkrótce na boisko wchodzą rezerwy Legii i przez dłuższą chwilę stołeczna drużyna nie jest w stanie zdobyć punktów. Dopiero na ok. 16 sekund przed końcem meczu Czubek trafia kolejną 'trójkę' i Legia tym samym przekracza granicę 100 zdobytych punktów. Były to ostatnie punkty w meczu, który skończył się wynikiem 101-81 dla Legii.
Legia rozegrała przyzwoity mecz (co najważniejsze cały czas kontrolując grę i swoje prowadzenie), choć ciężko stwierdzić na ile przyzwoity, bo rywal bez żadnej motywacji nie postawił ciężkich warunków. Trudno stwierdzić jakim wynikiem skończyłby się ten mecz gdyby goście wystąpili nie osłabieni i gdyby był to mecz o jakąś stawkę. Tym niemniej Legia honorowo pożegnała się z ekstraklasą. MVP meczu można uznać Sinielnikowa, który robił wszystko: ustawiał grę, kontrolował jej przebieg, asystował, zdobywał punkty - był prawdziwym liderem i było widać, że po zawieszeniu i kontuzji *wreszcie* odzyskał swą zwykłą, wysoką formę, do jakiej przyzwyczaił fanów w tym sezonie. Sulima grał najlepiej w pierwszej kwarcie, w pozostałych jednak nie musiał już tak mocno punktować, bo ciężar gry wzięli na siebie też i inni zawodnicy. A grali oni tak jakby falami, uzupełniając się w poszczególnych kwartach, tak że cały czas był ktoś, kto oprócz Sinielnikowa ciągnął dla Legii wynik i grę: w pierwszej kwarcie oprócz Sulimy był to Leśniak, w drugiej Błaszczyk i po części Malewski, w trzeciej i czwartej: Malewski, Czubek i Lipiński. A więc poza dalszymi rezerwami Legii każdy zawodnik odegrał swoją rolę i miał swój udział w zwycięstwie (zresztą aż 6 legionistów zanotowało co najmniej 10 pkt. a siódmy 9pkt).
W Unii jednoosobowy show wykonał Hughues. Miał świetną skuteczność rzutów z gry a jego wejścia w tłok pod atakowanym koszem kończone skutecznymi rzutami lobem ponad kilkoma próbującymi blokować legionistami doprowadzały do szewskiej pasji. W drugiej połowie skutecznie wsparł go Lofton. Wkład pozostałych zawodników był wyrównany i dość incydentalny. Tezę o nieco relaksowym podejściu Unii do meczu jakby potwierdzała postawa Hughuesa i Loftona w całym meczu: byli uśmiechnięci, rozluźnieni, często się nawet śmiali z własnych uwag, dyskusji. Ale mimo to zdobyli masę punktów i podczas meczowych akcji byli już skoncentrowani i waleczni - tak więc nie wiadomo co tak naprawdę sądzić o ich na pozór wyluzowanej postawie.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po VI kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Start Lublin 106-74 Legia Warszawa
(18-20, 26-21, 35-16, 27-17)

Czarnej passy c.d.

(14.05.2003)
Koszykarze z Warszawy spadli już do I ligi, natomiast lublinianie mieli jeszcze o co grać, gdyż ambicją Startu jest zajęcie 10. miejsca. Początek meczu był wyrównany, ale oba zespoły grały dość niefrasobliwie. W 10. minucie po rzucie Kamila Sulimy goście wygrywali 20-14. Jednak do końca tej kwarty Start za sprawą Samo Plevnika i Michała Marciniaka zniwelował stratę do dwóch punktów.
Na początku drugiej części meczu gospodarze zdobyli kolejno sześć punktów i objęli prowadzenie 24-20. W tym momencie trener Arkadiusz Czarnecki dokonał zmian i inicjatywę przejęła Legia, która w 15 minucie prowadziła 31-24. Przewaga gości sprawiła, że trener Startu ponownie wprowadził na parkiet podstawowych graczy, którzy błyskawicznie odrobili straty.
Po przerwie przewaga lublinian systematycznie rosła. Po pięknym wsadzie Earla Browna Start w 33. minucie prowadził 89-57, a kibice głośno domagali się "setki". Dokonał tego rzutem zza linii 6,25 cm Maciej Bielak, a wynik meczu ustalił, także rzutem za trzy punkty, Brown.
- Szkoda, że tak mało ludzi przyszło świętować nasze utrzymanie się w PLK - powiedział dyrektor Startu Krzysztof Kołodziej. - Wejść drużyną złożoną z wychowanków do ekstraklasy i utrzymać się w niej z niewielkimi zmianami to naprawdę duża sztuka. Tym bardziej że nie mieliśmy strategicznego sponsora i musieliśmy szukać pieniędzy, gdzie się dało. Teraz sezon się skończył, a my mamy długi.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po V kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 83-93 Detal-Met Noteć Inowrocław
(21-26, 26-23, 15-23, 21-21)

Kryzys formy

(10.05.2003)
Wreszcie od wielu meczów wygląda na to, że legioniści wystąpią w najsilniejszym składzie. Do gry wracają Sinielnikow (wreszcie!), Malewski i Dębski. Pierwsza 'piątka' jest dość eksperymentalna: Sinielnikow, Sulima, Czubek, Lipiński, Leśniak. Jest to ultraniskie zestawienie: z trzema obrońcami i bez centra (Błaszczyka zastępuje grający ostatnio świetnie Leśniak a słabiej grającego ostatnio (i po trochu też pauzującego) Malewskiego Czubek.
I kwarta
Na samym początku inicjatywę i prowadzenie obejmuje Noteć. Jednak w 4:15 Legia przegrywa tylko 8-9 (2 'trójki' trafił już Lipiński). Za chwilę jest już 11-9 dla Legii po trzeciej już 'trójce' Lipińskiego! Słabo gra Czubek (nie pierwszy mecz ostatnio), za to niezwykle aktywny i pożyteczny jest Leśniak (kontynuuje dobrą passę z ostatnich gier) - zdobywa punkty i zbiórki (duże uznanie budzą jego zbiórki ofensywne).
W 6:07 jest 13-14 - cały czas trwa niezwykle wyrównana walka. Kwarta kończy się wynikiem 21-26 po 'trójce' Żytki w ostatniej sekundzie kwarty.
Poziom kwarty był dobry. Mało było fauli a punkty były zdobywane przez obie drużyny z ładnych akcji.
W Legii zawiódł Sinielnikow, który grał nie swoim stylu: mało aktywnie i jakby ostrożnie. Widać było skutki kontuzji i przerwy w grze. Z kolei Lipiński trafił już aż 4 'trójki'.
W Noteci kompletnie zawiódł niedawno jeszcze gwiazdor PLK - Alex Austin. Zdobył 0 pkt. Najgroźniejsi byłi Mrożek (3x3) i gracze podkoszowi (m.in. Radke).
II kwarta
Legia od początku goni Noteć. W 4:28 wreszcie wychodzi na prowadzenie 40-37 po akcji 3+1 Sulimy (druga taka akcja Sulimy w sezonie). Jest to już czwarta 'trójka' Sulimy jak dotychczas w tej kwarcie! Jednak Noteć odpowiada serią 7-0 (w tym 5pkt. Radkego) i wychodzi na prowadzenie 42-44. Ostatecznie kwarta kończy się także 2-punktową stratą Legii (47-49).
Sulima trafił w tej kwarcie pięć 'trójek'! Leśniak w przeciwieństwie do pierwszej kwarty był o dziwo zupełnie niewidoczny. W drugiej kwarcie prawie nie grali słabo dysponowani dzisiaj Sinielnikow i Czubek. Jako rozgrywający grał więc Kuraś - wypadł bez rewelacji, ale przynajmniej poprawnie. Nie grał też prawie Błaszczyk. Lipiński zagrał w drugiej kwarcie przeciętnie.
W Noteci najgroźniejszy był Radke. Był on pod koszem nie do zatrzymania dla legionistów i zdobył w pierwszej połowie 16pkt. Austin w drugiej kwarcie był już niby aktywny, ale niewiele z tego wynikło. Cała połowę miał słabiutką.
III kwarta
Wynik w tej kwarcie otwiera Sulima doprowadzając do remisu 49-49. Niestety odpowiedzią Noteci jest jej kolejna seria 7-0. Bardzo dalekim rzutem za 3 odpowiada Sinielnikow. Niestety zaraz po tym, rzutem za 3 odpowiada Mrożek. Sinielnikow w kolejnej akcji chce odpowiedzieć kolejną 'trójką', ale rzut jest niecelny. Maksymalne jak dotąd prowadzenie w meczu (13pkt.) Noteć uzyskuje w 5:00 - wynik wówczas brzmi 52-65 (prowadzi do niego seria 9-0 Noteci zapoczątkowana przez wspomnainy wyżej rzut za 3 Mrożka). Legia przez te pierwsze 5 minut kwarty gra fatalnie - słabo broni, popełnia proste błędy, gubi się, traci kontrolę nad grą.
Kilkakrotnie jeszcze różnica punktowa osiąga 12pkt, ale ostaecznie kwarta kończy się wynikiem 62-72. Była to naprawdę słaba kwarta dla Legii zarówno pod względem obrony jak i ataku, a przede wszystkim kontroli gry.
W Noteci w tej kwarcie na wyróznienie zasłużył rozgrywający Żytko, który niezwykle efektywnie bronił, utrudniał wyprowadzanie piłki i konstruowanie ataków Legii. Oczwywiście przyczynił się do zaliczenia kilku przechwytów przez Noteć. Nie radzili sobie z nim ani Kuraś ani Czubek. Sinielnikow w trzeciej kwarcie nie pokazał się na parkiecie. Leśniak znów w kolejnej kwarcie o dziwo zawiódł - był zupełnie niewidoczny.
IV kwarta
Początek jest bardzo optymistyczny dla Legii - zalicza ona serię 7-0 ('trójka' Nawrota i dwie 2-pkt. akcje Sulimy) i w 1:43 wynik brzmi 69-72. Ostatnim bliskim rezultatem jest 71-74. Jednak w tym momencie następuje kolejna już seria Noteci - tym razem 9-0 i w 4:28 jest już 71-83. Seria ta szczególnie jaskrawie ujawnia słabość obrony Legii, zawodzącej w całym dzisiejszym meczu.
Legii do końca już nie udaje się zbliżyć z wynikiem do Noteci i mecz kończy się rezultatem 83-93.
Legia pokazała, że aktualnie jest bez formy (zresztą juz od dobrych kilku spotkań) - gra jakoś bez maksymalnej koncentracji, mobilizacji. Niby jakoś się stara, ale tak jakby nie starczało sił i energi. Szczególne pogorszenie gry nastąpiło w obronie - nie ma już tych co kiedyś momentów mobilizacji w czasie których przeciwnik nie potrafił rzucić choćby punktu. Może to wszystko rzeczywiście wynikać z braku sił i przetrenowania - weterani jak Sinielnikow są zmęczeni całym sezonem a nowi gracze (jak Czubek) i juniorzy (jak Dębski i Malewski) po prostu nie przygotowani się przed sezonem do gry w nim w takim wymiarze czasu i na takim poziomie, bo po prostu się tego nie spodziewali. Ten brak sił i świeżości chyba wpłynął na słabszą grę prawie wszystkich: Sinielnikowa (w jego przypadku do słabszej formy przyczyniła się też ostatnia kontuzja), Czubka, Leśniaka (dobra tylko pierwsza kwarta), Błaszczyka. Malewski i Dębski zagrali mało - nawet nie wiadomo do końca w jakiej są formie (ale chyba nie najlepszej, skoro trener ich na długo nie wystawia). Lipiński i Kuraś zagrali poprawnie (ten pierwszy może nawet nieco ponad poprawnie), ale na dobrą sprawę to zgodnie z oczekiwaniami (a nawet powyżej nich) zagrał tylko Sulima (nie tylko 38 pkt, ale np. jaka aktywność na atakowanej tablicy!). Ale jeden zawodnik meczu nie wygra. Niestety powrót Sinielnikowa, Malewskiego i Dębskiego do składu prawie nic nie wniósł. W zasadzie gra tak jakby nadal odbywała się bez nich - po prostu po powrocie nie są w formie. No a bez nich (a na dodatek ze zniżkującą ostatnio formą Czubka), przy aktualnym składzie Legii meczów wygrywać się nie da.
W Noteci na bezsprzeczne wyróżnienie zasługuje Mrożek (25pkt, w tym 7x3), ale również Radke oraz Bajdakow (ten drugi za drugą połowę - generalnie nie był on specjalnie efektowny, ale za to skuteczny). Austin drugą połowę miał zdecydowanie lepszą niż pierwszą - był dobrym duchem swego zespołu i zdobył trochę punktów w ważnych momentach meczu. Ważnym i pożytecznym zawodnikiem był Żytko - szczególnie szkodził w drugiej części spotkania (zarówno w obronie jak i w ataku). Poprawnie (choć bez zachwytów) zagrał Turković.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po IV kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Azoty Dozorbud Tarnów 83-71 Legia Warszawa
(24-12, 28-21, 14-23, 17-15)

Słaby mecz

(07.05.2003)
Pierwsze piątki:
Legia: Czubek, Sulima, Nawrot, Lipiński oraz Leśniak
Unia: Hughes, Lofton, Golański, Chromicz oraz Marculewicz
I Kwarta:
Pierwsze punkty w spotkaniu zdobywa dla gości Kamil Sulima. Jak się później okazało było to jedyne prowadzenie legionistów w dzisiejszym spotkaniu. Gospodarze bardzo szybko obejmują w miarę bezpieczne prowadzenie, zdobywając 10 punktów po rząd. A punkty te zdobywali: Marculewicz 1 (faul Leśniaka), Hughes 2, Marculewicz trafia zza linii 6,25, Lofton oraz Chromicz po dwa oczka. Dla gości w końcu punkty zdobywa Leśniak i to 4 pod rząd. Ponownie uniści zdobywają 6 oczek z rzędu. Za trzy trafia Hughes, Marculewicz zdobywa 2 pkt a Ireneusz Chromicz wykorzystuje 1 rzut osobisty. Jest 16-6 na korzyść gospodarzy. Dla Legii trafia Kamil Sulima za dwa, w odpowiedzi dla Unii również 2 pkt zdobywa Lofton po ładnej kontrze (wcześniej w obronie ładny blok Chromicza). Trwa wymiana ciosów. Dla Legii tym razem trafia Leśniak, a dla tarnowian Brandun Hughes. W kolejnej akcji dla gości 2 pkt zdobywa świeżo wprowadzony Błaszczyk, natomiast dla Unii swoje pierwsze punkty w spotkaniu zdobywa Artur Golański 3 pkt (akcja 2+1 po faulu właśnie Błaszczyka). Jeszcze na koniec kwarty Hughes zdobywa 1 punkt (faul ponownie Błaszczyka), ustalając tym samym wynik tejże kwarty 24-12.
II Kwarta:
Cała ta kwarta (jak i całe spotkanie) stała na niskim poziomie. Jedynie cieszyło nieliczną publiczność ilość punktów w tej kwarcie, choć nie było to efektem dużej skuteczności w ataku a bardziej nieporadnością w grze obronnej. Na początek dla Legii za dwa trafia Błaszczyk oraz trzy punkty zdobywa Sulima. Jednak teraz do głosu dochodzą tarnowianie. Ze stanu 24:17 doprowadzają do stanu 37-17 zdobywając 13 punktów z rzędu. Punkty te zdobywali: Chromicz 2 (celne wolne po faulu Nawrota), Golański 1(jeden celny również po faulu Nawrota), Chromicz kolejne 2 pkt, Wichniarz 5 oczek (tuż po wejściu na parkiet trafia za 3 pkt), oraz Lofton 3 (akcja 2+1 faul Leśniaka). W końcu dla gości dwa pkt zdobywa Leśniak, wykorzystując oba wolne po faulu Golańskiego. W odpowiedzi Unia zdobywa 4 oczka, za dwa trafia ponownie Łukasz Wichniarz, a kolejne dwa zdobywa ładnym wsadem Hughes. Jest 41-19. Z kolej dla gości 5 punktów z rzędu zdobywa, dobrze dziś grający Leśniak (obok Sulimy jedyny wyróżniający się zawodnik gości). Raz trafia za dwa a raz wykonuje akcję 2+1 (faul Marculewicza). Unia zdobywa kolejne 4 pkt, trafiają Wichniarz oraz Marculewicz. Dla gości ponownie 3 pkt zdobywa Leśniak. Jest 45-27 Ale końcu dla tarnowian trafia Lofton. Zdobywa on 7 punktów z rzędu (w tym jedna trójka). Jest 52-27. Niestety tarnowianie już w tej kwarcie punktów nie zdobywają. Trafiają jedynie goście, zdobywając 6 punktów. (Czubek, Sulima oraz Leśniak po dwa oczka). Tym samym wynik meczu do przerwy brzmi 52-33.
III Kwarta:
Kwarta ta jest bardzo słaba w wykonaniu gospodarzy. Tarnowianie przegrywają ją 14-23, choć zaczęło się obiecująco. Za dwa trafia Marculewicz, w kolejnej akcji jest faulowany przez Dominika Czubka i wykorzystuje jeden rzut wolny. Jest 55-33 Jednak Legioniści zdobywają 10 punktów z rzędu. A punkty te zdobywają: Leśniak 5 ( w tym jedna trójka), Czubek 3 pkt oraz Lipiński 2. Jest 55-43. W końcu dla Unii dwie skuteczne, indywidualne akcje pod rząd wykonuje Hughes i jest 59-43. Z kolej dla Legii 5 oczek zdobywa Sulima (w tym trójka). Jest 59:48. W odpowiedzi Unia zdobywa 4 oczka za sprawą Marculewicza oraz ponownie Hughes’a. Jest 63-48. Teraz goście zdobywają 8 punktów z rzędu. W tym okresie gry dla Legii trafiają: Lipiński (trójka), Czubek 2+1 pkt, oraz Sulima. Wynik kwarty ustala Brandun Hughes rzutem za dwa. Na zakończenie 3 kwarty wynik meczu brzmi 66-56.
IV Kwarta:
Ostatnia kwarta również należy do gospodarzy. Legia może podziękować trenerowi Unii za porażkę w niskim wymiarze. Trener Kocoł na ponad 3 minuty do końca meczu wprowadza na parkiet dwóch młodych zawodników Grysa oraz Dobosza, wówczas to legioniści odrobili trochę strat. Do tego czasu jedyne dwa punkty z akcji zdobywa Kamil Sulima. Unia ten okres gry wygrywa 16-5. Do dwóch punktów Sulimy należy doliczyć 3 oczka Błaszczyka (wszystkie z rzutów wolnych). A dla Unii punkty kolejno zdobywali: Marculewicz 2, Lofton 2, Chromicz 2, Marculewicz 1 (faul Lipińskiego), Hughes 5 (w tym trójka), Lofton (bardzo ładny wsad po kontrze), oraz Doliński. Wówczas następuje wspomniana wyżej zmiana. Dwaj młodzi tarnowscy gracze zastępują Loftona oraz Hughes’a. Jest 82-61. Dla Unii jeden punkt dorzuca jeszcze właśnie Łukasz Grys (choć miał 4 rzuty wolne lecz wykorzystał tylko jedną próbę). Natomiast Legia zdobywa punktów 10. Dwa razy za trzy trafia Sulima, 2 oczka zdobywa Lipiński, a po jednym wolnym wykorzystują Czubek oraz Malinowski. Malinowski ustalił tym samym wynik słabego meczu na 83-71.

Źródło: www.unia.tarnow.net.pl

Tabela po III kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 79-86 Start Lublin
(24-20, 21-26, 18-20, 16-20)

Tabela po II kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Detal-Met Noteć Inowrocław 82-75 Legia Warszawa
(13-19, 24-13, 21-24, 24-19)

Tabela po I kolejce spotkań w grupie spadkowej

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 71-80 Azoty Dozorbud Tarnów
(16-19, 24-16, 8-16, 23-29)

Bez mocy

(26.04.2003)
Jadąc na mecz i przejeżdzając obok hali nie zauważam autokaru gości - pojawia się on, gdy na 1-2 minuty przed rozpoczęciem meczu wkraczam do hali. Na rozgrzewce oczywiście gości brak a po paru minutach Gembal zaczyna urządzać awantury stolikowi sędziowskiemu - jak się później okazało nie wiadomo o co dokładnie mu chodziło: czy o o walkower czy 'tylko' o to, że sędziowie wiedząc od godziny, że drużyna gości się spóźni, nie raczyli o tym Legii poinformować i legioniści niepotrzebnie mieli zbyt długą rozgrzewkę czy też o arogancję tarnowian, którzy nie poprosili Legii o zgodę na rozegranie meczu czy też o wszystko po trochu. W każdym razie powinien być walkower (bo spóźnieni tarnowianie pojawili się na rozgrzewce po ponad regulaminowych 15 min.) lub co najmniej powtórne rozgranie meczu (przez to skandaliczne sędziowskie nie poinformowanie zawczasu Legii o spóźnieniu i wpłynięcie przez to na przebieg meczu (przez zbyt długią rozgrzewkę Legii). Więcej na temat tego skandalu w newsach.
Jakby tej afery ze spóźnieniem było mało, to zauważam brak Malewskiego (prawdopodobnie kontuzja) i to, że Sinielnikow mimo że przebrany, nie uczestniczy w rozgrzewce a później zauważam też, o zgrozo, że lekko utyka. Jak się okazało skręcił sobie nogę w czasie wczorajszej rozgrzewki. Pech niewiarygodny: najpierw przez 2 mecze jest niesłusznie odsunięty przez sędziów a jak już wraca, to od razu odnosi kontuzję (a niewykluczone, że została ona spowodowana tym 2-meczowym wypadnięciem z reżimu treningowo-meczowego - i w ten sposób sędziowie wpłynęli nie tylko na wynik 3 ostatnich spotkań, ale co najmniej najbliższego i kilku kolejnych, jeśli Sinielnikow nie będzie mógł w nich wystąpić. A wszystko to oczywiście przechodzi nie zauważone i winni nie ponoszą żadnych konsekwencji - przysłowiowy kamyczek uruchomił lawinę zdarzeń a sędziowie winni poruszenia tego kamyczka są bezkarni i mają się dobrze).
Unia też jest osłabiona - nie widać jej lidera: Celeja . Ale osłabienie legionistów jest znacznie poważniejsze zważywszy na jej sytuację kadrową i ogromny deficyt rezrew. Legia wychodzi w następującej pierwszej 'piątce': Sulima, Czubek, Dębski (wraca do składu i zastępuje Malewskiego), Liipiński, Błaszczyk.
I kwarta
Spotkanie rozpoczęło się wreszcie o 17:26 (zamiast o 17:00).
Obie drużyny zaczynają źle: Legia przetrenowana na rozgrzewce, Unia nie do końca rozgrzana i skoncentrowana. I obie druzyny nie umieją wykorzystać słabości rywala. W 3:40 jest 6-1 dla Legii po 2x3 Sulimy. Jednak w parę chwil później Legia już przegrywa 9-10.
Cały czas trwa wyrównana walka. W 8:40 pata rzutem 3-punktowym przełamuje Dębski wyprowadzając Legię na prowadzenie 16-13. Ale 6 ostatnich punktów w kwarcie zdobywa Unia i kwarta kończy się wynikiem 16-19.
Poziom kwarty był niski - szczególnie szkoda, że Legia nie potrafiła wykorzystać jakiejś totalnej bezwładności w grze gości. Wprawdzie znakomicie, bardzo aktywnie walczyła o zbiórki zarówno w ataku jak i obronie, natomiast znacznie gorzej było z konstrukcją akcji ofensywnych.
II kwarta
W 3:14 po 4pkt. Leśniaka Legii wreszcie udaje się osiągnąć remis (20-20).
W 5:25 Legia wreszcie obejmuje prowadzenie 24-23 po 'trójce' Czubka. W 6:31 prowadzenie Legii staje się wyraźniejsze (28-25) po akcji 3+1 Sulimy. W kolejnej akcji Sulima znów trafia za 3.
Unia od początku meczu notuje bardzo dużo strat (w tym m.in. popełnia faule ofensywne - co najmniej 3 takie wymusił samodzielnie Czubek). To Legii w dużym stopniu pomaga w grze.
Ostatecznie połowa kończy się wynikiem 40-35 po akcji 2+1 Lipińskiego (po swojej zbiórce ofensywnej w ostatniej sekundzie kwarty - po szalonym rzucie Dębskiego za 3). Jest to wyrównanie największej 5-punktowej przewagi Legii w meczu (ostatnia taka przewaga była przy stanie 6-1).
W Unii najlepiej w pierwszej połowie zaprezentowali się czarnoskórzy Lofton i Hughues (ten drugi imponował łatwością rzutu i skutecznością). Na wyróżnienie zasłużył jeszcze Wichniarz.
W Legii: Sulima zagrał nieźle (m.in. 4x3) choć w drugiej kwarcie popełnił trzeci faul i nie gral już w jej końcówce, Leśniak całkiem dobrze (choć chybił wszystkie wykonywane przez siebie (trzy) rzuty wolne), Lipiński zaskakująco słabo jak na siebie i mało aktywnie (choć zdobył ostatnie 5 punktów Legii w pierwszej połowie), Czubek ok choć bez rewelacji. Jeśli chodzi o Dębskiego, Nawrota i Kurasia to zbyt mało akcji było z ich udziałem żeby wystawić im jakąś ocenę. Błaszczyk zagrał słabiutko - jak to przeważnie on.
III kwarta
W pierwszej 'piątce' nieźle prezentujący się w pierwszej 'połówce' Leśniak zmienił Błaszczyka. I od razu odpłacił się notując dwie 2-punktowe akcje i 2 zbiórki ofensywne. W dużym stopniu dzięki niemu w 1:40 Legia obejmuje maksymalne prowadzenie w meczu: 46-38.
I teraz następuje katastrofa dla legionistów - przez 5 minut i 6 sekund nie są oni w stanie zdobyć punktu i notują serię 0-11, tak że w 6:46 wynik brzmi już 46-49. Na boisku nie ma Dębskiego - zamiast niego pojawia się Suchomski - ale po co?? Zupełnie nic swą grą nie wniósł a Dębski by przynajmniej groził rzutem za 3. Dębski zresztą nie pojawił się już do końca kwarty. No trzeba przyznać, że ta pokerowa zagrywka zupełnie Gembalowi nie wyszła.
Jeszcze 1 minuta i 2 sekundy niemocy strzeleckiej Legii (co łącznie daje 6 minut i 8 sekund bez punktu legionistów) i *wreszcie* w 7:48 Legia zdobywa punkty po szalonej akcji Sulimy - jest 48-49. Ostatecznie wynik meczu po 3 kwartach brzmi 48-51.
Unia zaprezentowała przez całą kwartę naprawdę znakomitą obronę i to w połączeniu z brakiem koncepcji w w ataku legionistów (czasem wręcz tracili oni głowę) zaowocowało zaledwie 8-punktową zdobyczą Legii w tej kwarcie (jeden ze słabszych wyników Legii w całym sezonie). Warto zauważyć, że po zdobyciu 6pkt. przez pierwszą minutę i 40 sekund, Legia przez pozostałe 8 minut i 20 sekund zdobyła ledwie 2 punkty!
IV kwarta
W 1:42 Legia nawet obejmuje prowadzenie (57-56) - jak się okazuje, ostatnie w meczu. 4pkt. w tym okresie gry zdobywa Błaszczyk. W 2:32 piąty faul popełnia Czubek (damn!) i musi wejść zamiast niego Dębski.
Unia znowu notuje świetną serię (11-2) i odskakuje aż na 8pkt. (59-67). Jednak w 5:52 są już tylko 2 pkt. straty (65-67) -po 'trójkach' Dębskiego i Lipińskiego.
W 7:22 po serii 0-6 strata powraca ponownie do 8pkt. (65-73) - seria ta jest dla Unii bardzo fartowna: najpierw akcja 2+1 a potem 3-punktowy rzut szczelnie, 'in your face' krytego Golańskiego w ostatniej sekundzie akcji.
Legię cały czas ratuje masa fauli ofensywnych popełnianych przez Unię (przez cały mecz zresztą). Ale nie pomaga to już zmniejszyć straty i ostatecznie Unia wygrywa 80-71.
W Legii przyzwoicie (aczkolwiek bez specjalnych zachwytów) zagrali: Sulima, Czubek, Lipiński i Leśniak. Reszta zawodników była niestety tłem. Oczywiście widoczny był brak Sinielnikowa (szczególnie w czasie przestojów w ataku), ale również Malewskiego (Dębski jest o wiele słabszym defensorem, gorzej walczy pod koszem, nie zdobywa tylu punktów, jest mniej pewny i nie wychodzi do kontry - w przeciwieństwie do Malewskiego).
W Unii najlepszy był Hughues i niestety przez prawie 2 kwarty z powodzeniem grał z 4-ema faulami (czwarte przewinienie złapał już na początku trzeciej kwarty). Nie dało się go złapać na piąty faul - dograł do końca :( Duża szkoda.
Można gdybać co by było gdyby zagrał Sinielnikow (i Malewski) - może wynik meczu byłby odwrotny a przynajmniej jeszcze równiejsza walka trwałaby do końca. Ale trudno - stało się to co się stało i się nie odstanie (zresztą wydaje mi się, że nawet abstrahując od osłabienia Legia przeżywa lekki kryzys formy a do tego gra ostatnio jakby bez pełnej energii, wiary, determinacji i mobilizacji). Teraz trzeba myśleć o kolejnych, absolutnie kluczowych dla pozostania w ekstraklasie bojach.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po X kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Start Lublin 82-67 Legia Warszawa
(24-21, 11-16, 26-11, 21-19)

To jeszcze nie koniec

(23.04.2003)
Koszykarze Startu zdobyli bardzo ważne punkty - pokonali 82-67 Legię Warszawa, z którą rywalizują o pozostanie w PLK. To trzecia z rzędu wygrana lublinian...
Spotkanie w Lublinie miało wielkie znaczenie dla obu drużyn zajmujących dwa ostatnie miejsca w tabeli. Start wyprzedzał Legię różnicą zaledwie jednym punktem. Wynik tego meczu może decydować o pozostaniu PLK.
W pierwszej kwarcie nieznaczną przewagę mieli gospodarze. Wprawdzie w siódmej minucie po rzucie Grzegorza Malewskiego Legia wygrywała 19-13, ale kilka akcji Startu błyskawicznie przywróciło im prowadzenie. W ciągu 90 sekund Samo Plevnik trzykrotnie trafił zza lini 625 cm i było już 21-19 dla Startu. Kwartę gospodarze zakończyli trzypunktowym prowadzeniem 24-21.
W drugiej części spotkania nastąpił wyraźny przestój w grze lublinian. Mnożyły się ich straty piłek w ataku, co skrzętnie wykorzystali legioniści i w 16 minucie prowadzili 34-30. W ich zespole ciężar gry spoczywał na Kamilu Sulimie, który starał się z każdej pozycji rzucać na kosz lublinian. Do przerwy Start przegrywał 35-37.
W trzeciej kwarcie znakomitą zmianę dał Michał Marciniak, który w tęj części meczu zdobył 12 punktów. Dzielnie go wspierał Plevnik. Natomiast goście grali w tym okresie słabo i mieli dużo strat.
W ostatnich dziesięciu minutach koszykarze Startu kontrolowali sytuację. Ukronowaniem dobrej gry pary Plevnik - Marciniak była widowiskowa akcja, w której ten drugi w locie przechwycił podanie Plevnika i wpakował piłkę do kosza.
- W pierwszej połowie nie byłem zadowolony z naszej gry w obronie - powiedział Samo Plevnik. - Fatalnie zbieraliśmy pod własną tablicą. Jednak w przerwie wyjaśniliśmy sobie, że nie mogą zbierać piłek niżsi od nas gracze z Legii. Zaczęliśmy agresywniej bronić, a poza tym świetną zmianę dał Michal Marciniak.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po IX kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 86-94 Komfort Kronoplus Stargard Szcz.
(27-24, 12-26, 23-19, 24-25)

Zabrakło atutów

(17.04.2003)
Legia rozpoczyna bez zawieszonego Sinielnikowa - zamiast niego w pierwszej 'piątce' pojawia się Czubek.
I kwarta
Na początku lekko dominują goście. Dopiero w 2:35 Legii udaje się objąć pierwsze prowadzenie w meczu: 8-7. Legia gra zupełnie bez energii, przekonania, tak jakby brak Sinielnikowa podciął jej skrzydła już na starcie. Nawet Gembal zwykle mający wiele do wykrzyczenia siedzi jakiś oklapnięty na ławce.
W wyniku tego goście niemal ciągle prowadzą i kontrolują grę. Dopiero w 5:40 Legii udaje się dogonić Komfort i jest remis 13-13. Ale 2 faule na koncie ma już Czubek. Bardzo przeciętnie grającego Błaszczyka zmienia Leśniak.
W 6:49 legioniści wreszcie obejmują prowadzenie: 18-17. Do tego momentu 12 punktów zdobył Sulima (m.in. 2x3), który trzyma dla Legii cały wynik. Obie drużyny grają cały czas dość luźno i spokojnie (Legia, zważywszy na jej sytuację w tabeli, *zbyt* luźno). O dziwo, nieudane i niepewne akcje zaliczył Malewski, który generalnie wypadł dość słabo. Kwarta kończy się wynikiem 27-24 po 'trójce' Sulimy w ostatniej sekundzie (łącznie zdobył on w kwarcie 16pkt, w tym m.in. 3x3).
W całej kwarcie padło dużo 'trójek' z obu stron. W Komforcie celował w tym Braswell, który zresztą był najgroźniejszym zawodnikiem Komfortu. Drugim w kolejności zagrożeniem był Nizioł.
II kwarta
Przez dwie pierwsze minuty Czubek zalicza 2 faule i mając już łącznie 4 schodzi z parkietu a zastępuje go Kuraś. Niestety sędziowie się znów skompromitowali przy odgwizdaniu 4 faulu Czubka. Uznali, ze faulowal w ofensywie, co było całkowitym absurdem!!!! Bowiem będąc w ataku, po oddaniu piłki rzeczywiście wpadł na obrońcę - z tym że wpadł naprawdę *lekko*!!! - tak lekko, że po prostu się od niego odbił jak piłeczka i sam upadł. Niestety ta absolutnie bzdurna decyzja sędziów, jak się później okazało, wypaczyła wynik tego meczu. Bowiem zważywszy na nieobecność Sinielnikowa zabrakło Legii dobrych obrońców/rozgrywających (zostali tylko Sulima i Kuraś).
Ostatni raz Legia prowadzi 33-32 po 'trójce' Kurasia. Niestety od tego momentu mecz zaczyna się wymykać Legii spod kontroli i Komfort stopniowo i systematycznie powiększa przewagę.
W 6:14 strata Legii wynosi 7pkt. (35-42) po 2 wolnych Robaka. Legii zupełnie nie 'siedzi' rzut (nawet z czystych pozycji) i zupełnie nic jej w ofensywie nie wychodzi.
W 9:50 Komfort obejmuje maksymalne jak dotychczas 11pkt. prowadzenie (39-50) po 2pkt. zdobytych spod kosza i tak się kończy pierwsza połowa.
Legii w tej kwarcie prawie nic nie wychodzilo - ewidentnie widać było brak Czubka i Sinielnikowa (widać jakie były skutki absurdalnych decyzji sędziowskich, którzy skutecznie Legię udupili).
W Legii po 16pkt. w pierwszej kwarcie, w drugiej 0 pkt. zdobył Sulima. Aż 5pkt. zdobył Kuraś (jako rozgrywający robił co mógł, ale do Czubka i Sinielnikowa sporo mu brakowało), 2pkt. Nawrot. Lipiński mimo, że trochę punktował, był jakoś mało aktywny jak na siebie. Nieźle wypadł Leśniak choć nie przełożyło się to na wiele punktów. Generalnie Legia przez całą połowę grała jakby bez przekonania, bez prawdziwego ducha tzw. team spirit.
Braswell nie był już nie tak dobry w drugiej kwarcie jak w pierwszej, ale i tak łącznie zdobył w pierwszej połowie 18pkt. W drugiej kwarcie w Komforcie nie było lidera, ale zagrał on za to dobrze zespołowo.
III kwarta
Na początek Braswell trafia za 2pkt, na co rzutem za 3pkt. odpowiada Sulima. Ale zaraz Komfort osiąga maksymalne prowadzenie w meczu: 15pkt.
W 3:23 Legii po raz pierwszy od dłuższego czasu udaje się zmniejszyć stratę do poniżej 10pkt. (49-58) po 2 wolnych Błaszczyka. W 4:36 strata maleje jeszcze o 1pkt. (52-60) po 3 celnych wolnych Malewskiego.
W 8:00 na trybunach wybucha euforia po dwóch celnych rzutach za 3 (pod rząd) Sulimy - dzięki temu strata legionistów wynosi tylko 6 pkt. (60-66). Niestety - od razu za 3 odpowiada Braswell.
Kwarta kończy się ostatecznie wynikiem 62-69 po 2 wolnych Kurasia.
Kuraś jako rozgrywający (przez całą kwartę) grał momentami nieźle. W końcówce kwarty zaliczył 2 przechwyty. Lipiński znów dorzucił kilka punktów, ale znów był zadziwiająco mało aktywny a i akcje też pod niego nie były ustawione. W 3 kwarcie, o dziwo, na prakiecie nie pojawil się Leśniak (dziwne, bo zagrał porządnie w pierwszej połowie).
IV kwarta
Od początku kwarty na parkiecie pojawia się Czubek. W 0:31 jest już tylko 64-69 po 2 wolnych Sulimy i jest to minimalna strata legionistów od bardzo długiego czasu. Legia doskakuje jeszcze kilkukrotnie:
w 2:50 na 68-74 po 2 wolnych Czubka
w 3:40 na 71-76 po 'trójce' Czubka (ale natychmiast za 3 odpowiada Braswell - fuck!)
w 6:40 na 79-86 po 'trójce' Lipińskiego
w 7:05 na 81-88 po 2pkt. Czubka
w 8:00 na 83-90 po 2pkt. Leśniaka
Niestety na każdy z takich doskoków Legii Komfort zawsze znajdował odpowiedź i ani razu nie udało się zmniejszyć różnicy punktowej poniżej 5pkt.
Ostatecznie mecz się kończy wynikiem 86-94 po kontrze Nizioła i jego punktach w ostatniej sekundzie meczu.
Zdecydowanie najgroźniejszym zawodnikiem gości był czarnoskóry rzucający obrońca, Braswell, zdobywca 37pkt. (w tym 6x3). W Legii poza wyróżniającym się Sulimą (28pkt, w tym 6x3) w zasadzie nikt się nie wybijał - reszta zespołu zagrała w miarę równo i solidnie (może poza Błaszczykiem, a i Malewski i Czubek zagrali poniżej swego zwykłego poziomu), ale nie wystarczająco dobrze aby Komfort pokonać. Choć chyba głównym powodem przegranej Legii był jakiś dziwny brak energii, pełnej mobilizacji - albo to wynikało z nienajlepszego podejścia psychicznego albo z kryzysu formy fizycznej.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po VIII kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Detal-Met Noteć Inowrocław 109-96 Legia Warszawa
(30-31, 22-18, 29-27, 28-20)

Wreszcie wyjazdowa walka

(13.04.2003)
Legia rozpoczęła spotkanie z Notecią w składzie: Błaszczyk, Lipiński, Sulima, Sinielnikow, Czubek. Walczący o play-off inowrocławianie przez pierwszą kwartę toczyli, o dziwo, wyrównany pojedynek ze skazywaną na spadek Legią. Po pierwszych dziesięciu minutach to właśnie legioniści prowadzili 31-30. Aż 17 dla Noteci zdobył Alex Austin.
Początek drugiej kwarty był bardzo dobry w wykonaniu "wojskowych". Szybko objęli 7-io punktowe w prowadzenie, 39-32. Noteć doprowadziła do remisu w 16 minucie spotkania (42-42). Bardzo dobrze punktował w tej części gry Tomek Lipiński (w pierwszej połowie zdobył 15 punktów), natomiast problemy z trafianiem do kosza rywala miał Kamil Sulima. Młody obrońca znacznie skuteczniej zagrał w drugiej połowie meczu. Do przerwy Legia przegrywała 52-49.
Początek drugiej połowy zdecydowanie należał do gospodarzy. To oni zdobywali seryjnie punkty i już po pięciu minutach prowadzili 18-toma punktami (75-57). Legia nie zamierzała się jednak poddawać. Przez kolejne 5 minut spotkania Legia odrobiła 13 punktów i przed decydującą częścią spotkania przegrywała tylko 81-76.
Po celnych rzutach Grzegorza Malewskiego (za 2) i Dominika Czubka (za 3), Noteć prowadziła już tylko 83-81! W odpowiedzi Robert Kościuk również celnie trafił zza linii 6,25 metra. Przez pewien czas utrzymywała się niewielka, 5-6 punktowa przewaga gospodarzy. Na 5 minut przed końcem spotkania Noteć prowadziła 89-85. Niestety chwilę później piąte przewinienie popełnił obrońca Legii, Kamil Sulima i musiał opuścić parkiet. Bez niego Noteć szybko powiększała przewagę. Po celnym rzucie za trzy punkty Roberta Kościuka, Noteć przekroczyła granicę 100 punktów. Legia traciła 9 punktów do przeciwnika. Niestety nie udało się zniwelować tej straty, a w końcówce dwa celne rzuty Alexa Austina ustaliły wynik meczu na 109-96.
Trzeba jednak podkreślić, że legioniści nie przestraszyli się przeciwnika i do samego końca walczyli o dwa punkty. Wczoraj 2 punkty zdobył Start Lublin i lublinianie zrównali się punktami z Legią.
Kolejne spotkanie warszawiacy rozegrają w najbliższy czwartek. Do hali na Bemowie przyjedzie drużyna Komfortu Stargard Szczeciński. Wszystkich kibiców serdecznie zapraszamy.

Autor: Bodziach (legialive.pl)

Tabela po VII kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 89-90 Czarni Słupsk
(21-18, 20-32, 19-12, 29-28)

Pech wspomagany

(06.04.2003)
I kwarta
Początek meczu Legia jak zawsze ostatnio ma znakomity. Pierwsze wyraźniejsze prowadzenie 9-4 obejmuje po 'trójce' Lipińskiego. Dalej kontynuuje dobrą passę powiększając prowadzenie do 15-8 (po 'trójce' Sinielnikowa) a nawet do 17-8 po 2p. Malewskiego z kontry. Dalej gra ma wyrównany przebueg, ale Czarni powoli, stopniowo zmniejszają przewagę by na koniec kwarty doprowadzić do wyniku 21-18 dla Legii.
Legia w tej kwarcie trafiła 4 'trojki' (w tym 2 Sulima). Czarni grali jakoś bez zaangażowania, mobilizacji, ale to nie dziwne zważywszy na ich niemal pewny awans do finałowej ósemki po tej rundzie spotkań. W ich grze wyróżniał się Vaskys (9pkt.)
II kwarta
Dla odmiany początek Legia ma słaby: 0-5 i Czarni obejmują pierwsze prowadzenie w meczu: 21-23. Na szczęście za 3 odpowiada Czubek i jest 24-23 dla Legii.
I teraz następuje naprawdę fatalna passa legionistów. Nie trafiają oni z dość dobrych pozycji podczas gdy Czarni grają idealnie w ataku. Rezultatem jest seria 0-12 i wynik 24-35 po ok. 4 min. kwarty. Niemoc legionistów przełamuje 2-punktową akcją Sinielnikow. Legionistom udaje się jeszcze zredukować straty w 6:02 do tylko 31-37 (po akcji 2+1 Czubka). Jednak Czarni cały czas kontrolują wynik, jeszcze dwukrotnie odskakując na 10pkt. przewagi. Pozytywnie na nastrój Legii nie wpływa też na pewno faul techniczny Sinielnikowa. Wkrótce po nim Czarni wyrównują swe maksymalne prowadzenie w meczu (11pkt.) Ostatecznie pierwsza połowa kończy się rezultatem 41-50. W ostatniej kombinacyjnej akcji legioniści mogli jeszcze bardziej zredukować stratę, ale Leśniak został ładnie zablokowany przez Cielebąka.
Po pierwszej połowie było ewidentnie widać, że to nie jest dzień Legii (w przeciwieństwie do dnia zwycięskiego meczu ze Startem) - gra się po prostu nie kleiła. Legionistom jakoś dziwnie brakowało mobilizacji i energii - rzecz raczej u nich nie spotykana. Bardzo było to widoczne m.in. w obronie, która niezwykle skutecznie i łatwo była przez Czarnych rozbijana, mimo że na pierwszy rzut oka ciężko było mieć do niej konkretne zastrzeżenia. Tymczasem Czarni grali niezwykle spokojnie, z wyrachowaniem, bez dużego wysiłku i mobilizacji. Nie sprawdziło się to w pierwszej kwarcie, ale dobrze zafunkcjonowało w drugiej.
W Legii żaden zawodnik w zasadzie nie błyszczał. Najlepszym strzelcem legionistów był Sinielnikow (11pkt.) W Czarnych wyraźnie wyróżniał się Vaskys. Dużym zakoczeniem był całkowity brak piłek do centra Wilsona, który mógłby przecież dominować nad niskim jednak składem legionistów. Zresztą Wilson też nie próbował sam żadnej akcji, widać że gra Czarnych nie jest ustawiona pod niego. Zresztą długo na parkiecie nie przebywał. Moim zdaniem nie wykorzystywanie go to duży błąd, bo ma potencjał, który już nie raz udowodnił (m.in. grając też w Legii).
III kwarta
W wyjściowej 'piątce' Legii zmiany: pojawiają się Leśniak i Czubek. Leśniak dobrze wypadł w pierwszej połowie i zmienił Malewskiego, który nie grał źle, ale było nieco mało widoczny w ataku pozycyjnym (za to zdobywał punkty ze świetnych kontr).
Kwartę otwiera celnym rzutem za 3 Sulima (i jest 44-50). W 3:53 Legia po raz kolejny zbliża się na 6pkt straty: 50-56. Dalej następuje niesamowity okres gry Lipińskiego, którego rzuty co i raz zmniejszają przewagę Czarnych:
w 5:00 53-56 po 'trójce' Lipińskiego
w 6:20 56-58 po 'trójce' Lipińskiego
w 8:40 59-59 (wreszcie remis!) po 'trójce' Lipińskiego (jego czwarta 'trójka' w tej kwarcie!! - szkoda że w innych nie rzucił żadnej!). Na trybunach po każdej z tych 'trójek' (a ostatniej w szczególności) oczywiście euforia.
W drugiej części tej kwarty Czarni długimi okresami grają słabo w ataku, nie zdobywając wcale punktów, ale Legia nie potrafi tego do końca wykorzystać. Mimo że gra znacznie lepiej w obronie niż w pierwszej połowie, to nie jest skuteczna w ataku i dzięki temu prowadzenie Czarnych topnieje powoli.
W końcówce Czarni wychodzą jeszcze na prowadzenie i kwarta kończy się wynikiem 60-62 po jednym wolnym Sinielnikowa.
IV kwarta
W 1:20 Legia ponownie obejmuje prowadzenie (65-63) po 'trójce' Sulimy. Trwa zacięta walka a legioniści początkowo utrzymują swe skromne prowadzenie. Potem jednak Czarni zaczynają przeważać i odskakują na 4pkt. - jest to już niebezpieczna przewaga biorąc pod uwagę niezwykle wyrównaną walkę.
W 5:22 Legii udaje się zredukować starty do 72-73 po 'trójce' Czubka a w 6:28 doprowadzić do remisu 75-75 po 'trójce' nikogo innego jak Czubka. Na to rzutem za 3 odpowiada Białek. Na to z kolei rzutem za 3 odpowiada Sinielnikow (i jest 78-78). W 7:35 Legii ponownie udaje się wyjść na prowadzenie (81-80) - tym razem po rzucie za 3 Sinielnikowa. Swoje 2p. dorzuca Czubek i prowadzenie Legii rośnie do 3pkt. Szybko jednak za 3 odpowiada Vaskys i ponownie jest remis (83-83).
Za 3 trafia Sulima, na co odpowiada również rzutem za 3 nie kryty Vaskys i ponownie jest remis (86-86) - niesamowite. W 9:35 faul popełnia Czubek i 2 wolne wykorzystuje Vaskys. Sytuacja Legii jest krytyczna (86-88). Jednak na 9 sekund przed zakończeniem meczu bezsensowny faul (przy szalonej próbie rzutu za 3 Czubka) popełnia Białek a Czubek z zimną krwią celnie wykonuje 3 rzuty wolne i Legia obejmuje 1pkt. prowadzenie (89-88). W ostatniej akcji i jednocześnie ostatniej sekundzie meczu Vaskys wbija się w pole 3 sekund legionistów, kryjący go Czubek pada na ziemię a Vaskys z zimną krwią trafia za 2pkt. i 1-punktowa porażka Legii staje się faktem. Zawodników i kibiców ogarnia ogromna złość, Gembal podbiega do stolika sędziowskiego złożyć pisemny protest przeciwko sędziowaniu w meczu a nie odgwizdaniu faulu ofensywnego w ostatniej akcji w szczególności.
Moje odczucie co do sędziowania było podobne. Coś było nie tak - wszystkie sędziowskie decyzje były na niekorzyść legionistów. Niby nie było ewidentnych, rażących pomyłek (w ostatniej akcji moim zdaniem też było 'fifty-fifty' czy należało odgwizać faul ofensywny czy nie), ale wszystkie decyzje w kwestiach spornych były rozstrzygane na niekorzyść Legii, tak że pewien niesmak pozostał. Nie daje się namacalnie określić co było nie tak, bo cała atmosfera (na którą składało się wiele drobnych decyzji) była nie taka jak trzeba. Nie podpiszę się z czystym sumieniem pod stwierdzeniem, że sędziowie okradli Legię ze zwycięstwa, ale jakieś ziarno prawdy w tym jest - suma drobnych decyzji też się przyczyniła do takiego a nie innego końcowego wyniku.
W Legii znowu grała prawie wyłącznie siódemka najlepszych zawodników (i tylko ona punktowała), bo kwestia wyniku była cały czas sprawą otwartą i istniała duża szansa na odniesienie zwycięstwa, a więc nie było sensu eksperymentować z teoretycznie słabszymi graczami. Z tej siódemki w zasadzie słabiej zagrał tylko Błaszczyk (3 pkt.) i mniej widoczny niż zwykle był Malewski (6pkt. - wszystkie z kontry). Bardzo pozytywnie zaskoczył Leśniak (szkoda że za faule opuścił parkiet już w 3-ej kwarcie). Sinielnikow, Czubek, Sulima i Lipiński zagrali (tak jak przeważnie) świetnie. Szkoda tylko że w ostatniej kwarcie kluczowe próby rzutu za 3 Lipińskiego nie znajdowały drogi do kosza. Ogólnie i tak Legia w całym meczu trafiła niesamowite 15 razy za 3 punkty (Czarni odpowiedzieli też niezłą cyfrą: 12 takich celnych rzutów). Szkoda też, że w końcówce wiedząc, że u przeciwnika dziś zdecydowanie najgroźniejszym strzelcem był Vaskys nie pokryli go dobrze i zdobył on ostatnie 10pkt. dla Czarnych (w tym 2 kluczowe 'trójki') - karygodny błąd taktyczny w obronie.
W Czarnych dominował Vaskys (38pkt, 5x3) i w zasadzie reszta zawodników grała w jego cieniu. Zwracałem szczególną uwagę na grę eks-legionistów: Cielebąka i Wilsona. Cielebąk jako rezerwowy nie grał bardzo dużo, ale wtedy gdy grał, swoje zrobił. Nie wszystko mu wprawdzie wychodziło, ale był całkiem aktywny, przydatny i po parę punktów, zbiórek i bloków zdobył. Wilson, o ile w pierwszej połowie nie istniał, to w drugiej (szczególnie w trzeciej kwarcie) wyraźnie się ożywił: zdobył kilka punktów, zaliczył kilka zbiórek ofensywnych i generalnie zaczął dominować pod tablicami. Na szczęście nie trwało to znowu tak długo. Widać ewidentnie, że trener go nie docenia i przeznacza do czarnej roboty, powierzając mu za mało zadań ofensywnych - wg mnie to błąd. Zaskoczył in minus występ Hajnsza, bardzo utalentowanego zawodnika, którego ostatnio widziałem w niezłych występach (tym razem 0 pkt.)

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po VI kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Azoty Dozorbud Tarnów 89-64 Legia Warszawa
(16-16, 21-16, 26-19, 26-13)

Nadal bez wyjazdowego zwycięstwa

(02.04.2003)
Koszykarze Azotów odnieśli pierwszą wygraną od 31 stycznia. Gospodarze, którzy jeszcze mają cień szansy na awans do czołowej ósemki wystąpili mocno osłabieni. Zabrakło trzech podstawowych zawodników. Ze względu na kontuzje nie mogli wystąpić: najlepszy strzelec Tomasz Celej oraz Ireneusz Chromicz i Artur Golański. Ten drugi siedział na ławce rezerwowych, a miejsce dwóch pozostałych zajęli kadeci Łukasz Grys i Marcin Dobosz.
Przed meczem trener Jacek Gembal szczególnie serdecznie witał się ze swoim byłym zawodnikiem Wojciechem Majchrzakiem, który dokończył tegoroczny sezon w Wiśle. Z kolei tarnowscy kibice bardzo ciepło przywitali drużynę gości a zwłaszcza lubianego bardzo w Tarnowie trenera legionistów Jacka Gembala.
Mecz dzisiejszy drużyny rozpoczeły w następujących piątkach: Legia: Czubek, Sinielnikow, Sulima, Błaszczyk i Lipiński; Unia: Hughes, Potulski, Lofton, Wichniarz oraz Cipruss.
I KWARTA
Pierwszą piłkę meczu wygrywa dla gospodarzy Kaspars Cipruss, jednak to goście obejmują po raz pierwszy prowadzenie w tym spotkaniu za sprawą Kamila Sulimy. Jest 2:0 dla gości. Jednak Unia natychmiast odpowiada, po kolejnych akcjach uniści prowadzą 6:2. Punkty kolejno zdobywali: Wichniarz, Hughes i Lofton. Łukasz Wichniarz również popisał się dwiema bardzo ładnymi czapami w obronie. Cały mecz nie stał na bardzo wysokim poziomie. Grany był przez obie drużyny zrywami. I tak ze stanu 6:2 dla gospodarzy, legioniści po chwili prowadzili już 11:6. W międzyczasie punkty dla gości zdobywało dwóch zawodników: Sulima 4, Czubek 5, w tym raz za 3 pkt. Następnie przez chwilę trwa wymiana ciosów. Dla Unii 2 pkt zdobywa Hughes, w odpowiedzi Błaszczyk również zdobywa 2 pkt, ponownie dla Unii 2 pkt zdobywa Cipruss i jest 10:13. Jednak w tym momencie Dominik Czubek trafia zza linii 6,25 tym samym wyprowadzając Legię na najwyższe prowadzenie w tym spotkaniu 10:16. Więcej punktów w tej kwarcie goście już nie zdobywają. Unia na koniec doprowadza do remisu w kwarcie po 16 za sprawą Ciprussa, który zdobywa kolejne 2 pkt i jednocześnie Sinielnikow zarobił 3 faul, 2 punkty dorzuca Lofton, a wynik w kwarcie ustala Marculewicz.
II KWARTA
Ponownie pierwsza piłka dla gospodarzy. Tym razem wywalcza ją Zbigniew Doliński. Jednak to Legia obejmuje jedno punktowe prowadzenie (Czubek wykorzystuje 1 osobisty). Trwa wymiana ciosów, akcja za akcję. Dla Unii 2 pkt zdobywa Brandun Hughes, wyprowadzając swój zespół na prowadzenie. Jednak teraz goście zdobywają 4 pkt z rzędu za sprawą Sulimy i Leśniaka. W odpowiedzi Unia zdobywa pod rząd 5 pkt (2 pkt Hughes i trójka Loftona). Do remisu doprowadza Lipiński, zdobywając 2 pkt. Remis po 23. Od tego momentu powoli zaczyna się uwidaczniać przewaga gospodarzy. Po raz kolejny 5 punktów z rzędu zdobywają uniści (1 pkt Wichniarz, 2 Hughes i 2 Lofton). Ponownie następuje krótki okres wyrównanej gry. Dla Legii 3 pkt zdobywa Czubek (akcja 2+1 po faulu Hughes'a), dla Unii 2 pkt zdobywa Cipruss, goście za sprawą Lipińskiego zmniejszają straty (2 pkt). Jest 30:28. W następnym okresie gry mamy remis po 4, akcja za akcję. Dla Unii punkty zdobywają: Wichniarz i Marculewicz, natomiast dla Legii: Lipiński oraz Czubek. Jest 34:32 na korzyść gospodarzy. Do końca tej kwarty tylko Unia zdobywa 3 pkt. 1 pkt rzuca Lofton (faul Błaszczyka), a wynik meczu na 37:32 ustala Marculewicz wykorzystując dwa rzuty wolne po faulu Błaszczyka.
III KWARTA
Po raz kolejny pierwsza piłka należy do gospodarzy, tym razem za sprawą Ciprussa. Pierwsze punkty w tej kwarcie zdobywa Łukasz Wichniarz. Wynik meczu brzmi 39:32. Jednak kolejne 5 punktów zdobywa Legia za sprawą Sulimy. W odpowiedzi 4 kolejne punkty tarnowian (Cipruss i Marculewicz). W tej kwarcie coraz bardziej uwidacznia się różnica na rzecz gospodarzy. Legioniści jakby opadają powoli z sił. Legioniści jednak walczą bardzo ambitnie. Kolejne 2 pkt zdobywa Lipiński, w odpowiedzi 7 pkt Unii (Hughes 5 i Marculewicz 2). Jest już 50:39. Dla Legii swoje pierwsze punkty w meczu zdobywa Sinielnikow, kolejne dorzuca Lipiński, jest 50:43. Jednak zza linii 6,25 trafia Lofton, 1 pkt dorzuca Hughes, w następnej akcji dla Legii 2 pkt zalicza Błaszczyk. Kolejna akcja Unii i Lofton ponownie trafia za trzy i w dodatku z faulem Sulimy, dorzuca jeszcze 1 oczko i juz jest 58:45. Kolejne 6 punktów z rzędu trafiają goście (Lipiński 2 i Sulima 4). Już do końca kwarty punktują wyłącznie gospodarze. 3 pkt zdobywa ładnym wsadem z faulem Cipruss, a wynik kwarty ustala Zbigniew Doliński, zdobywając swoje jedyne punkty w meczu.
IV KWARTA
Ponownie pierwsza piłka jest dla gospodarzy. Pierwsze punkty zdobywa również dla gospodarzy Lofton, za trzy trafia Hughes, w odpowiedzi Sulima zdobywa 2 pkt. Dorzuca jeszcze 1 pkt po faulu niegodnym sportowca odgwizdanym dla Ciprussa. Piłka z boku jeszcze dla gości i 2 pkt zdobywa Sinielnikow. W odpowiedzi Marculewicz trafia zza linii 6,25 wzbudzając wielką euforię wśród nielicznie zgoromadzonej publiczności w hali "Jaskółka". W odpowiedzi Malewski zdobywa swoje jedyne punkty w meczu. Jest 71:58, jedno oczko dorzuca Sinielnikow. Jednak teraz do głosu dochodzą gospodarze kolejno punktując: 2 pkt zdobywa Cipruss, Lofton, Wichniarz, Marculewicz, po raz kolejny Wichniarz oraz kolejne dwa pkt zdobywa Hughes kończąc kontrę Unii bardzo ładnym i efektownym wsadem. Ten okres gry tarnowianie wygrywają 12:0. Jest 83:59. Dla gości 2 pkt zdobywa Lipiński, dla Unii za trzy trafia Dobosz. Jest 86:61. Jedno oczko dorzuca dzisiejszy kapitan 'jaskółek' Potulski. Dla gości jeszcze na zakończenie za 3 trafia Sinielnikow a dla Unii 2 pkt zdobywa Marculewicz ustalając tym samym wynik spotkania 89:64 dla Unii.

Na podstawie: www.e-basket.pl i Gazeta Wyborcza

Tabela po V kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 111-91 Start Lublin
(38-19, 24-27, 27-10, 22-35)

Przełamanie w świetnym stylu

(22.03.2003)
Po dostrzeżeniu na rozgrzewce Andrieja Sinielnikowa spada kamień z serca. Po dwóch absencjach spowodowanych brakiem pieniędzy na dojazd z Białegostoku wreszcie podstawowemu rozgrywającemu Legii udało się przyjechać i od razu przejął opaskę kapitana drużyny od Sulimy. Daje się za to zauważyć brak Dębskiego - nawet na ławce. Prawdopodobnie kontuzja cały czas daje o sobie znać (zresztą w meczach rozgrywanych niby po wyleczeniu kontuzji Dębski wypadał jeszcze słabo.)
I kwarta
Legia zaczyną piątką: Sinielnikow, Sulima, Lipiński, Malewski, Błaszczyk. Początek w wykonaniu Legii jest piorunujący i wkrótce jest 10-2 (po m.in. 'trójkach' Lipińskiego i Sulimy). Prowadzenie Legii się jeszcze powiększa do 15-4 po 'trójce' Błaszczyka oraz 2pkt. z kontry zdobytych przez Malewskiego.
Maksymalne prowadzenie Legii powiększa się: w 5:50 jest 22-10 po 'trójce' Lipińskiego a wkrótce 25-12 po kolejnej 'trójce'. Około 7:00 jest 27-12 po 2pkt. Sulimy z kontry a w 7:15 już 30-12 po akcji 2+1 Sinielnikowa. Około 8:00 jest 33-14 po 'trójce' Czubka (tak się kończy seria 14-4 dla Legii). Ostatecznie kwarta kończy się również 19pkt. różnicą: 38-19 dla Legii po 1 wolnym Lipińskiego.
Legii praktycznie przez całą kwartę gra układała się świetnie, wszystko jej wychodziło (m.in. sześć 'trójek'). Dobrze się z tym komponowała bardo dobra obrona legionistów. Gra Startu charakteryzowała się przede wszystkim słabą skutecznością rzutów.
II kwarta
Kwarta zaczyna się od 2pkt. Sinielnikowa i jest już 40-19. W wyniku serii 0-8 (2 'trójki' i 2pkt. z kontry) w 3:40 prowadzenie Legii zmniejsza się do 13pkt (42-29). Legia kontratakuje tylko mini-serią 4-0, ale to wystarcza aby opanować sytuację i kontrolować dalej przebieg gry.
Wprawdzie jeszcze kilkukrotnie Startowi udaje się zredukować prowadzenie Legii do 13pkt, ale ani razu bardziej. Cały czas do końca kwarty trwa bezpardonowa wymiana ciosow i ostatecznie kwarta kończy się 62-46 dla Legii.
Legii w tej kwarcie nadal prawie wszystko wychodziło (nawet pod koniec kwarty Gembal po 'trójce' Malewskiego aż kręcił głową z niedowierzaniem - a to mu się zdarza niezwykle rzadko, bo generalnie jest trenerem bardzo krytycznym). Na specjalne podkreślenie zasługują 2 niesamowite wsady w wykonaniu Lipińskiego i Malewskiego szybujących ponad głowami rywali.
Jeśli chodzi o Start, to widać było, że był zdeterminowany, ostro walczył i miał ogromną ochotę skasować prowadzenie Legii, ale na szczęście po momentach kryzysu legioniści szybko się otrząsali i tak naprawdę Start do Legii nigdy nawet się nie zbliżył. W Starcie najbardziej irytował Kosior, którego 'trójki' znajdowały drogę do kosza z ogromną łatwością. Blado wypadli czarnoskórzy amerykanie (center Konare i rozgrywający Brown). W zasadzie żadna formacja Startu nie zasłużyła na słowa pochwały. Na początku meczu Start punktował głównie spod kosza (trochę za łatwo), później było z tym znacznie gorzej i lublinianom pomagały zbiórki ofensywne oraz 'trójki'
W Legii po 3 faulach szybko na ławkę w drugiej kwarcie trafił Sulima (generalnie był on średnio widoczny w pierwszej połowie). Rewelacyjnie zagrali Malewski (12pkt.) i Sinielnikow (8 asyst w drugiej kwarcie) - widać było dokładnie czego brakowało w ostatnich dwu meczach, gdy ten ostatni nie grał. Dzięki niemu Legii z taką łatwością udawało się kontrolować swe prowadzenie. Czubek zagrał ok (miewał w Legii lepsze mecze), Błaszczyk o dziwo nieźle (ale był dobrze obsługiwany przez partnerów), Leśniak krótko, ale dobrze i bardzo dobrze Lipiński (17pkt, m.in. 3x3). Generalnie Gembal nie ryzykował i bardzo długo grał podstawowymi graczami - w pełni zdało to egzamin. Legia cały czas grała świetnie w obronie (było z tego m.in. kilka przechwytów) oraz zespołowo (16 asyst). Do tego doszła rewelacyjna skuteczność rzutów za 3pkt (9 trafionych przy 64% skuteczności!).
III kwarta
W 3:45 udaje się powiększyć maksymalne prowadzenie do 21pkt. (69-48) po 2pkt. Lipińskiego. Start do tego momentu zdobył zaledwie 2 punkty. Wkrótce Sulima popełnia 4 faul, ale co ciekawe zostaje on na boisku po przerwie wziętej przez Gembala.
Legia idzie jak burza i co chwilę powiększa swe maksymalne prowadzenie: 5:07 75-51 po 2 wolnych Sulimy, 77-51 po 2pkt. Malewskiego, 6:50 81-53 po 'trójce' Sulimy, 7:53 85-54 po 2 wolnych Sinielnikowa, 8:54 87-54 po 2 pkt. Sulimy (łącznie seria 14-3 dla Legii). Kwarta kończy się wyrównaniem maksymalnego prowadzenia Legii (33pkt.): 89-56 po 2 wolnych Sulimy. Zwycięstwo Legii przy takim prowadzeniu wydaje się już bardzo prawdopodobne - nawet w dawnym juniorskim składzie Legia chyba by nie roztrwoniła przez jedną kwartę takiej przewagi.
IV kwarta
Od początku gra jest z obu stron twarda i brzydka, mało efektowna. W 3:43 wynik brzmi 93-59 (zaledwie 4-3 od początku kwarty - Start trafił tylko 'trójkę'). W tym momencie zwycięstwo Legii jest już pewne.
W Legii do gry stopniowo wchodzą rezerwowi (bowiem gracze podstawowi wykruszają się za faule) i w 7:53 jest już tylko 98-78 po bardzo niekorzystnej dla Legii serii 5-19. Teoretycznie zmiennicy walczyli z ogromnym zaangażowaniem i bardzo się starali, ale nic z tego nie wynikało - Start zdobywał punkty z łatwością i szybko zmniejszał stratę. Za chwilę po 2 wolnych Startu przewaga jeszcze bardziej maleje: do 18pkt. Wówczas 6 wolnymi pod rząd odpowiada Sinielnikow. Na to z kolei 'trójką' odpowiada Kosior i w 8:51 jest 104-83. Przewaga Legii do końca niewiele się już zmienia i mecz kończy się wynikiem 111-91.
A więc po 14 porażkach niemożliwe stało się możliwe i zwycięstwo stało się faktem. Jest to ogromny wyczyn biorąc pod uwagę totalnie osłabiony w styczniu a więc aktualnie mocno amatorsko-juniorski skład Legii i fakt dający podstawy, aby znowu zacząć myśleć o pozostaniu Legii w PLK. Nie będzie to łatwe - rzadko Legia i rywal będą w takiej dyspozycji jak podczas tego meczu. Rywal był do tego najsłabszy z możliwych i wcale nie jest pewne czy z jakąkolwiek inną drużyną wygrać się uda. Wobec tego kluczowe znaczenie może mieć wyjazdowe spotkanie ze Startem w Lublinie - prawdopodobnie rozstrzygnie ono, która z drużyn opuści PLK.
Co do oceny legionistów to można niemal powtórzyć uwagi z przerwy: świetna gra Lipińskiego (punktowy rekord życiowy), Sinielnikowa (19pkt, 13 asyst, 11/11 z wolnych, 5 zbiórek) i Malewskiego (i znowu Malewski pokazał, że jest super-juniorem; do tego punktowy rekord życiowy), dobra Sulimy i Czubka, niezła Błaszczyka. Inni grali zbyt krótko żeby ich oceniać w skali meczu. Wynikało to z tego, że Legii w podstawowym składzie szło znakomicie i widząc to i wyczuwając realną możliwość odniesienia zwycięstwa, Gembal nie chciał ryzykować (i słusznie). Sinielnikow zwycięstwo Legii bardzo ułatwił (jego 13 asyst to rekord w PLK w tym sezonie(!) a nie zapominajmy też o jego kontroli gry), ale przy takiej dyspozycji obu drużyn i bez niego pewnie byłoby ono osiągnięte. Jednak występ Sinielnikowa pokazuje jak cenny jest on dla Legii i że dla dalszych jej ewentualnych zwycięstw jest on absolutnie kluczowy (bez niego żadnego zwycięstwa odnieść się chyba nie uda biorąc pod uwagę sytuację kadrową legionistów).
Start walczył do końca o korzystną różnicę punktową i swój cel niestety osiągnął - w Lublinie może wygrać nawet 1 punktem i w przypadku takiej samej liczby punktów co Legia będzie miał z nią lepszy bilans meczów (a różnica była na styku, bowiem jeden punkt więcej przewagi Legii i Start musiałby wygrać u siebie już co najmniej 2 punktami i analogicznie tak dalej przy większych ewentualnych przewagach Legii w tym meczu). Ale może takie kalkulacje nie będą potrzebne - może uda się uszczknąć jeszcze jakiś mecz i wyrobić większą punktową przewagę nad Startem. Będzie to trudne, ale jak pokazał dzisiejszy mecz, nie niemożliwe.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po IV kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Komfort Kronoplus Stargard Szcz. 97-61 Legia Warszawa
(23-19, 29-11, 22-14, 23-17)

Bez niespodzianki

(18.03.2003)
W meczu Komfortu z Legią nie można było spodziewać się pasjonującej walki czy efektownych zagrań. Stargardzianie wygrali pewnie, jednak ich kibice mogą być zawiedzeni, że Komfort nie zdołał rzucić ponad sto punktów. Różnica w sile obu drużyn była czytelna przed meczem. Komfort z obcokrajowcami nie miał najmniejszych kłopotów z pokonaniem Legii, która gra tylko w krajowym składzie.
To znalazło swoje odzwierciedlenie na parkiecie. Jednak po spotkaniu trener Komfortu Mieczysław Major nie tylko chwalił swoich koszykarzy: - Mieliśmy taką przewagę, że mogliśmy pograć naszymi juniorami i byłbym bardziej zadowolony z ich występu, gdyby myśleli kategoriami dobra zespołu, a nie grali o swoje indywidualne statystyki.
W ostatniej kwarcie kibice emocjonowali się jedynie tym, jak dużą różnicą punktów wygrają gospodarze. Komfort miał szansę zdystansować Legię ponad 40 punktami. Taka szansa nadarzyła się dwie minuty przed końcem. Hubert Mazur wykonywał dwa rzuty osobiste dla gospodarzy. Trafił tylko raz i stargardzianie prowadzili 93-54. Chwilę później rozgrywający Legii Dominik Czubek rzucił za trzy punkty i było jasne, że gospodarzom nie uda się osiągnąć takiej różnicy. Natomiast tuż przed zakończeniem meczu pojawiła się szansa, by Komfort przekroczył barierę stu punktów, ale ponownie Mazur spudłował, tyle że tym razem za trzy punkty.
- W samej końcówce meczu zabrakło nam konsekwencji, z którą graliśmy w zasadzie przez cały czas i może dlatego nie udało nam się zdobyć sto punktów - mówił po spotkaniu Tomasz Świętoński, rezerwowy rozgrywający Komfortu.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po III kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 85-90 Noteć Inowrocław
(30-22, 15-23, 24-23, 16-22)

Najbardziej bolesna porażka w sezonie

(12.03.2003)
W pierwszej 'piątce' ani na ławce nie widać Sinielnikowa. Jest to szok - później okazało się, że po prostu... nie miał on pieniędzy żeby opłacić przejazd z Białegostoku do Warszawy :((
I kwarta
Pierwsza 'piątka' Legii to: Sulima, Czubek, Lipiński, Malewski, Błaszczyk. Legioniści zaczynają rewelacyjnie - co chwila wpadają im rzuty za 3 punkty i w 1:40 Legia prowadzi już 11-2 (w tym 3 'trójki') a w 2:53 jest nawet 14-4 po 4 czwartej 'trójce' (Czubek).
W 4:53 Legia po 2pkt. Malewskiego obejmuje maksymalne prowadzenie 20-9 a w 6:50 ustanawia kolejne maksymalne prowadzenie 25-12 po 'trójce' Lipińskiego. I jak się okazało było to najwyższe prowadzenie Legii w całym meczu.
W drugiej połowie kwarty widać niemoc ofensywną Legii i Noteć nieco redukuje straty doprowadzając ostatecznie do wyniku na koniec kwarty: 30-22.
II kwarta
Legia zaczyna fatalnie w ataku, jest bez pomysłu i bezradna. Po części wynika to z faktu, że rozgrywać musi niedoświadczony Kuraś (Czubek siedzi na ławce, bo ma dużo fauli). Prezentuje się on niby bardzo pewnie i robi niby dużo zamieszania, ale są to pozory - z jego akcji nic nie wynika, ma problemy z rozbiciem obrony przeciwnika. Na boisku pojawia się Dębski, ale wypada dość słabo - chyba widać jeszcze skutki przerwy w treningach z powodu kontuzji. Dla Legii wynik trzyma niemal jednoosobowo Sulima.
Noteć jednak stopniowo i konsekwentnie niweluje straty: 5:50 37-34, 6:30 37-35, by w 7:03 objąć pierwsze w meczu prowadzenie 37-38 po 'trójce' Żytki. Na szczęście odpowiada Lipiński akcją 2+1, na co z kolei 'trójką' odpowiada Mrożek i odtąd trwa niezwykle wyrównana i zacięta walka. Ostatecznie pierwsza połowa kończy się remisem 45-45.
Trzeba podkreślić znakomitą obronę Legii w całej połowie (szczególnie w II kwarcie), była ona bardzo ambitna i pozwalała utrzymywać wynik, gdy nie szło w ataku. Indywidualnie: dobrze jak zwykle zagrał Sulima, wyjątkowo dobrze jak na siebie Lipiński (i na obwodzie i pod koszem - również w zbiórkach), nieźle Malewski, Błaszczyk zupełnie niewidoczny, Kuraś przeciętnie i nieefektywnie, Leśniak bardzo krótko i zaskakująco słabo, Czubek większość połowy przesiedział na ławce (3 faule) a Malinowski grał bardzo krótko, ale w dwóch akcjach, które miał okazję rozegrać wypadł bardzo dobrze (choć nieskutecznie). Sulima musi mocno uważać w drugiej połowie, bo podobnie jak Czubek ma już 3 faule a strata któregokolwiek z tych zawodników wobec nieobecności Sinielnikowa byłaby katastrofalna. Zresztą widać było brak Sinielnikowa już w II kwarcie, gdy na ławce musiał usiąść Czubek - gdyby był obecny całkiem realne byłoby zachowanie wyraźnej przewagi przez Legię a może nawet jej powiększenie a tak skończyło się na remisie do przerwy.
III kwarta
6 pierwszych punktów Legii zdobywa Malewski, ale Noteć wyrabia sobie przewagę 5 punktów. W 4:06 powiększa nawet prowadzenie do 51-57. Na szczęście Legia odpowiada serią 8-0 zakończoną 'trójką' Sulimy i w 5:40 obejmuje ponownie prowadzenie wynikiem 59-57. Cały czas trwa wyrównana walka i żadnej ze stron nie udaje się odskoczyć z wynikiem.
Dopiero w 9:30 Legia obejmuje wyraźniejsze prowadzenie 69-65 po trudnym rzucie Czubka za 3. Jednak Noteć zdąża jeszcze odpowiedzieć 'trójką' ze swojej strony - szkoda!!!! Kwarta kończy się wynikiem 69-68 dla Legii. Znowu należy podkreślić naprawdę dobrą obronę legionistów w tej kwarcie.
IV kwarta
Początek jest dla legionistów niezły. Wprawdzie mają oni trudności w ataku, ale z nawiązką rekompensują to w obronie. Noteć zostaje totalnie powstrzymana. W 3 kolejnych akcjach ofensywnych notuje ona wymuszone straty - obrona Legii funkcjonuje rewelacyjnie. Ponadto Noteć popełnia też kolosalną ilość niewymuszonych strat.
Ale mimo tego wszystkiego słabość Legii w ataku powoduje, że ciągle utrzymuje ona tylko kilkupunktowe prowadzenie: 3:45 74-72, 5:02 77-73. I w tym momencie następują kluczowe dla meczu zdarzenia. Legioniści poczuli się zbyt pewni siebie i zaczęli grać zbyt na luzie. Sulima popełnia w dwóch kolejnych akcjach ofensywnych 2 straty (najpierw prosta strata typu nonszalanckie podanie a potem błąd 24 sekund po bezsensownym 'klepaniu' piłki). Wydaje się, że wiatr w oczy zacznie wiać legionistom na całego po dość brzydkim faulu Czubka na Austinie - przez chwilę wydaje się, że sędziowie odgwiżdżą przewinienie umyślne. Tak się jednak nie dzieje a zbyt mocno protestujący Austin sam dostaje przewinienie techniczne. Po 2 wolnych Austina na tablicy wyników widnieje remis 77-77. Legia odzyskuje prowadzenie 78-77 po 1 wolnym Czubka za przewinienie techniczne.
I zaraz następują równie dramatyczne wydarzenia. Po rzucie Austina za 3 w ostatniej sekundzie akcji (shit!!!!) Noteć obejmuje prowadzenie 78-80. Jednak w 7:46 odpowiada 'trójką' Czubek i jest 81-80 dla Legii.
Ale zaraz za 3 trafia Mrożek a legioniści rewanżują się tylko jednym punktem z wolnego Czubka i jest 82-83. W 8:58 kolejna strata Sulimy - zbyt długo rozgrywa piłkę i Legii kończy sie limit 24 sekund na akcję.
W 9:09 Noteć trafiając za 3 po ładnie rozegranej akcji wbija gwóźdź do trumny Legii (jest już 82-86). W kolejnej akcji spod kosza, w prostej sytuacji nie trafia Lipński a Noteć dorzuca 2pkt. z akcji i jest już 6pkt. przewagi Noteci. Całkowitym bezsensem jest to, że Legia nie próbowała przerwać tej akcji faulem - do zakończenia meczu było już bardzo mało czasu. W samej końcówce za 3 trafia Lipiński i jest 85-88 i jeszcze cień nadziei, ale trzeba Noteć faulować. Jednak Kościuk wykorzystuje oba rzuty wolne i w 9:50 ustala wynik na 85-90. Przez pozostałe 10 sekund Legia nie zdobywa punktu i mecz kończy się takim rezultatem.
Trudno oprzeć się wrażeniu, że gdyby w Legi grał Sinielnikow, to zwycięstwo odnieśliby gospodarze. Zabrakło go zarówno w końcówce, gdy Legia (prowadząc niemal przez cały mecz) zagubiła się, jak i też w trakcie całego meczu, gdy jego punkty i asysty pozwoliłyby Legii wypracować i utrzymać większe prowadzenie i nie byłoby nawet nerwowej końcówki. Ale i tak szansa na zwycięstwo była - największym winowajcą w końcówce wydaje się Sulima ze swoimi kilkoma fatalnymi stratami. I tak nastąpiło ogromne rozczarowanie, zawód i złość, bo po prostu strasznie szkoda tak głupio zaprzepaszczonej dużej szansy i tej roboty, którą legioniści wykonali na boisku przez trzy i pół kwarty.
Indywidualne oceny legionistów z połowy meczu, na jego zakończenie można by w zasadzie powtórzyć z pewnymi korektami: Czubek w drugiej połowie grał dużo i dobrze (szczególnie pod względem punktów, ale i w rozgrywaniu była to ulga po Kurasiu), rewelacyjnie zagrał Malewski, który trafiał pewnie nawet z trudnych pozycji (naprawdę pokazał znowu duży talent!!), Lipiński i Błaszczyk zawiedli w końcówce meczu w najważniejszych momentach nie trafiając z łatwych pozycji spod samego kosza (choć ten pierwszy cały mecz miał bardzo udany). W drugiej połowie (a szczególnie w w IV kwarcie) Gembal grał cały czas najsilniejszą, wyjściową 'piątką', która się sprawdzała przez cały mecz i nie dawał pograć rezerwowym raczej blado się dziś prezentującym. Okazało się to całkowicie słusznym manewrem.
Jeśli chodzi o Noteć, to najbardziej wkurzał Mrożek, który trafiał swoje 'trójki' w najbardziej niewygodnych dla Legii momentach. Generalnie cały zespół Noteci zagrał dość równo - nie było specjalnie wybijających się zawodników (nawet Sneed i Austin nie błyszczeli choć zdobyli masę punktów).

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po II kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Czarni Słupsk 91-66 Legia Warszawa
(18-28, 24-19, 28-9, 21-10)

Niespodzianka do przerwy

(08.03.2003)
Legia pokazała atut, który w Słupsku już kibice widzieli - ambicję. Ale widać też postęp w grze drużyny trenera Jacka Gembala. - Nie przegraliśmy 40 pkt. jak ostatnio, ale nieco ponad 20 - żartobliwie podkreślił progresję trener warszawskiej drużyny.
Legia wydaje się jednak rzeczywiście mocniejsza. Wygrała pierwszą kwartę dzięki świetnej skuteczności w ataku. Nawet z trudnych pozycji goście trafiali do kosza, ale przy biernej postawie słupszczan, którym w pierwszych 20 minutach ciężko było wykrzesać z siebie szczególną mobilizację. W Legii znowu budziła respekt gra Andrieja Sinielnikowa (11 asyst, 13 punktów). Oglądając popisy 38-letniego rozgrywającego trudno sobie nie zadać pytania czy równie fantastycznie spisywałby się w jakimś klasowym zespole. Efektowne podania, znakomite minięcia, bardzo dobry przegląd gry. Sinielnikowowi zdarzyło się kilka razy ośmieszyć młodszych kolegów ze słupskiej drużyny. Oczywiście wraz z upływającymi minutami Białorusin słabł i musiał coraz częściej odpoczywać, bo liczba jego strat niebezpiecznie zbliżała się do liczby asyst. Ale i tak spędził na parkiecie 36 minut.
Jeszcze do przerwy goście prowadzili 47-42, ale chyba nikt nie wierzył, że Legia może wygrać ten mecz. Początek trzeciej kwarty rozpoczął się od "otwarcia" gospodarzy wynikiem 16-0 i wszelkie nadzieje na niespodziankę prysły. Wiele akcji słupszczanie kończyli efektownym wsadami i szybkim kontrami. - Zespół nie trenował. W komplecie spotkaliśmy się we czwartek - tłumaczył po meczu trener Tadeusz Aleksandrowicz. - Świeżość po przerwie w treningach pozwala na taką efektowną grę, ale to starczy na 3-4 tygodnie. Jak się nie jest "w treningu", za miesiąc zespół padnie. Dlatego od poniedziałku wracamy do intensywnej pracy.
W drugiej połowie Legia już nie istniała (tylko 19 punktów). Miała kłopoty nie tylko ze szczelniejszą defensywą Czarnych, ale zupełnie zawodziła w obronie. - Mam żal, że zawodnicy nie wracali do obrony, a Czarni za łatwo zdobywali punkty po kontrach - ocenił trener Gembal.
Gospodarze starali się wyłączyć z gry Kamila Sulimę, który w nowej Legii z meczu na mecz bije strzeleckie rekordy. Z zadania tego bezbłędnie wywiązał się Rafał Frank. Nie tylko dwukrotnie efektownie zablokował rywala, ale dynamicznymi akcjami w ataku zmuszał go do popełniania błędów w obronie i ratowania się faulami. Kolejny "mocny statystycznie" mecz rozegrał Przemysław Frasunkiewicz powołany do zespołu Północy na mecz gwiazd PLK (obok innego gracza Czarnych Zbigniewa Białka). Prawie 90-procentowa skuteczność w rzutach za dwa punkty, sześć zbiórek, siedem asysty i tyleż przechwytów to dorobek słupskiego skrzydłowego. Niestety, Frasunkiewiczowi, podobnie zresztą jak ostatnio całej drużynie Czarnych zupełnie przestały wychodzić rzuty z dystansu.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po I kolejce spotkań w 'szóstkach'

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 77-81 Polonia Warbud Warszawa
(17-22, 19-17, 16-23, 25-19)

Szokująco blisko

(01.03.2003)
I kwarta
Legioniści rozpoczynają w składzie: Sinielnikow, Sulima, Leśniak, Malewski, Błaszczyk. Polonia od początku wychodzi na prowadzenie i początkowo utrzymuje je na poziomie kilku punktów. Przed odskoczeniem z wynikiem przez polonistów Legię ratuje Sinielnikow, który urządza Sinielnikow show (zresztą dobry początek meczu jest dla niego typowy).
Pierwsze prowadzenie Legia obejmuje w 4:45 - prowadzi 12-10. Niestety Leśniak ma już 3 faule i na boisku zastępuje go Lipiński. Wkrótce na boisku pojawia się też Czubek. Polonia odzyskuje prowadzenie i powoli zaczyna wypracowywać znaczny dystans punktowy, ale w samej końcówce kwarty Legia poprzez upartą grę redukuje stratę i kwarta kończy się porażką legionistów tylko 17-22.
II kwarta
W 1:40 Legia doprowadza do remisu 22-22 po 'trójce' Czubka a w 2:10 obejmuje nawet chwilowo prowadzenie: 24-23.
Cały czas trwa zacięta i wyrównana walka z lekką, kilkupunktową przewagą Polonii. W 7:29 Legii udaje się zredukować straty do zaledwie 2pkt. (34-36) - po 2pkt. Sinielnikowa po swojej zbiórce ofensywnej. Legia świetnie gra w obronie i w dużej mierze dzięki temu nie traci dystansu do Polonii.
W 9:35 Legia znów doprowadza do remisu (36-36) po 2pkt. Błaszczyka. Jednak w ostatniej sekundzie kwarty Polonia rzutem 3pkt. ustala wynik do przerwy: 36-39.
III kwarta
W pierwszych minutach, przy wykonywaniu rzutów wolnych przez Taylora na parkiet lecą serpentyny rzucone przez kibiców Legii a na trybunach sypie się konfetti. Jednak po tym zamieszaniu to Legia jakby została wybita z rytmu. W 5:29 Polonia odskakuje już na 10pkt. (41-51) po 'trójce' Jeklina i wydaje się tylko kwestią czasu scenariusz z poprzednich meczów: szybki odjazd z wynikiem przez rywala legionistów. Jednak maksymalne prowadzenie Polonii osiąga tylko 12pkt. a w 8:07 Legii udaje się doskoczyć na 6pkt. straty (49-55). W 8:30 jest nawet już tylko 51-55 po 2pkt. Błaszczyka. Jednak kwartę znowu kończy celny rzut za 3 polonistów w ostatniej sekundzie kwarty. Tym szalonym rzutem popisuje się Jeklin i po 3 kwartach jest 52-62. Fuck!!
IV kwarta
Legia zaczyna ładnie serią 5-0. W 3:00 po 'trójce' Leśniaka Legia nadal traci 5okt. (60-65) .
W 3:32 ma tylko 3pkt. straty (62-65) po 2pkt. Sulimy. W 5:30 bez zmian: strata 3pkt. (67-70) i dopiero w 6:05 po szalonym, bardzo dalekim rzucie za 3 do remisu 70-70 doprowaza Czubek. Na trybunach oczywiście euforia.
Niestety teraz Polonia notuje spokojnie serię 9-0 (zainicjowaną 'trójką' Jarutisa). Do 9:00 Legii udaje się jeszcze zaliczyć serię 5-0 i zmniejszyć stratę do 75-79, ale na więcej jej już nie stać. Mecz kończy się ostatecznie wynikiem 77-81. Niecelny rzut Lipińskiego za 3 w ostaniej sekundzie i tak nie odwróciłby już losów spotkania.
Przy takiej dyspozycji Legia ma szansę powalczyć z drużynami z dolnej 'szóstki' i może nawet coś wygrać, ale czy to wystarczy do awansu? Ciekawie by było, gdyby dziś zamiast Polonii (bądź co bądź drużyny z górnej 'szóstki') grał jakiś słaby zespół (np. Start Lublin) - czy doszłoby do sensacyjnego zwycięstwa Legii? Trudno zgadnąć, bo Polonia zagrała dziś osłabiona brakiem O'Bannona, Prawicy i Kalamizy. Z drugiej strony jednak, nawet w takim okrojonym składzie była silniejsza kadrowo od innych drużyn, od których Legia dostawała ostatnio tęgie baty.
Polonia była nie tylko osłabiona, ale zagrała też słabo, wolno i nieskutecznie. Z drugiej strony Legia zagrała na maksimum swoich możliwości a nawet więcej (genialna obrona począwszy od drugiej kwarty aż do końca meczu). W obliczu tych dwu faktów, wynik był taki a nie inny, czyli bliski a przebieg całego meczu wyrównany.
W Polonii tak naprawdę groźni byli tylko Jeklin (oj jak on irytował tymi swoimi 'trójkami' z trudnych pozycji - z czego zresztą słynie) i Taylor, na którego obecność pod koszami legioniści nie mieli recepty. Z kolei Legia zagrała tylko siódemką najlepszych - i tak naprawdę zawiódł z nich tylko Malewski (0pkt). Zupełnie jakby stracił swoje umiejętności, pewność siebie i skuteczność po przyjściu do drużyny nowych bardziej doświadczonych zawodników (Czubek, Leśniak, Lipiński). Występ Lipińskiego do udanych też nie należał (2pkt.), ale był on przynajmniej bardziej przydatny w walce pod koszem. Ciekawie wyglądał styl gry Leśniaka - czasami do złudzenia przypominał eks-legionistę Wojtka Żurawskiego. Należy to tylko pochwalić. Czubek nie kreował dobrze gry (znacznie lepiej robił to Sinielnikow), był skutecznie paraliżowany przez obrońców przeciwnika, ale za to trafił aż 6 'trójek'. Ewidentnie było widać, że przyjście jego, Leśniaka i Lipińskiego jest bez wątpienia dużym wzmocnieniem Legii.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po XXII kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Anwil Włocławek 98-55 Legia Warszawa
(21-14, 29-16, 28-12, 20-13)

Rezerwy masakrują

(22.02.2003)
Do 43-punktowego zwycięstwa nad legionistami włocławianie potrzebowali występu już nawet nie rezerw, ale zaledwie dublerów rezerwowych. Do meczowego składu nie zostali zgłoszeni odpoczywający Tomas Pacesas i Damir Krupalija, kapitan Jeff Nordgaard siedząc na ławce świetnie bawił się obserwując grę kolegów, a Andrzej Pluta na parkiecie pojawił się na kwadrans, aby zaliczyć kolejne trafienie z dystansu w sezonie, a później mógł dołączyć do amerykanina.
Ci, których Andrej Urlep desygnował do gry, od początku byli świadomi własnej przewagi nad zagubionymi gośćmi. Choć przez ponad kwadrans słoweński trener nie miał jednak powodów do zadowolenia. W 6 min. Anwil wygrywał tylko 13-12, a włocławianom kłopoty sprawiali ambitny weteran Andrzej Sinielnikow i zupełnie nieznany junior Wojciech Leśniak. Gdy dołączył do nich jeszcze najlepszy wśród warszawian Kamil Sulima, zupełnie niespodziewanie koszykarze ze stolicy wyszli w 15 min. na prowadzenie 24-23.
Na tym jednak skończył się wyrównany pojedynek, a włocławianie zupełnie zdominowali grę. Przez ponad dwie minuty Legia nie zdobyła punktów, a gospodarze bezbłędnie albo kończyli kontrataki lub wykorzystywali składne akcje pozycyjne. Po zdobyciu 12 punktów z rzędu Anwil prowadził już 44-28, a największe emocje wzbudzały już tylko efektowniejsze akcje gospodarzy lub meldunki z meczu w Sopocie, gdzie Prokom Trefl toczył wyrównany pojedynek z Old Spice Pruszków.
Urlep mógł być szczególnie zadowolony z występu teoretycznie głębokich rezerw. Choć takie określenie stopniowo nie dotyczy już Piotra Szczotki. Skrzydłowy pozyskany ze Znicza Jarosław ten sezon zaczął w drugoligowej drużynie rezerw. Później pracą na treningach zyskał zaufanie Słoweńca, który pozwalał mu na epizodyczne występy w pierwszym zespole. Teraz niezwykle agresywnie, ale skutecznie broniący koszykarz ma szansę na dłużej znaleźć swe miejsce wśród podstawowych zawodników. W meczu z Legią wśród gospodarzy grał najdłużej (31 min.), miał najwięcej punktów, a zanotował również 4 asysty i przechwyty.
Jeszcze więcej radości kibicom przyniósł rodowity włocławianin Maciej Raczyński. 18-letni wychowanek klubu pokazał, że nawet w debiucie można zapomnieć o tremie. Leworęczny rozgrywający nie tylko okazał się bardzo dobrym strzelcem (12 punktów w 18 minut), ale ku radości Urlepa niezłym defensorem (3 przechwyty). Bronił tak ofiarnie, że gdy w jednej z akcji odebrał piłkę Sinielnikowowi, ten sfrustrowany uderzył młodego włocławianina. - Było widać po nim, że bardzo przejmuje się grą, trochę się "spalił" w pierwszej akcji, ale później pokazał, że potrafi grać w koszykówkę. Co będzie dalej z jego karierą to zależy tylko i wyłącznie od niego. Fizycznie ma potencjał, ale sam talent nie wystarczy - podkreślał wyraźnie zadowolony z występu swoich podopiecznych Urlep.
Swoje umiejętności na tle ambitnych, ale zdecydowanie gorzej zorganizowanych legionistów pokazał Valdas Dabkus. Uznawany za wielki talent Litwin dotychczas zawodził oczekiwania. W sobotę skrzydłowy zaprezentował jednak wiele uniwersalnych umiejętności (5 zb., 4 as., 2 przech.). Dobrze bronił zarówno pod koszem jak i na obwodzie, a skuteczny był również w ataku. - Pierwszy raz gra w drużynie seniorskiej. Dla niego to jest duża zmiana. On zawsze był podstawowym zawodnikiem, kiedy grał ze swoim rocznikiem. Teraz musi zmienić styl gry i wkomponować się w drużynę - tłumaczył trener Anwilu.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po XXI kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Old Spice Pruszków 99-72 Legia Warszawa
(32-24, 26-18, 22-20, 19-10)

W nowym składzie

(19.02.2003)
Legia przegrała w Pruszkowie, a w jej składzie zagrali trzej nowi zawodnicy. Witold Romanowski, prywatny inwestor, wyłożył 40 tysięcy złotych i dzięki temu czterej koszykarze Legii zostali "odwieszeni". W Pruszkowie zagrało trzech z nich - Dominik Czubek (bardzo ciepło przyjęty przez publiczność), Tomasz Lipiński i Wojciech Leśniak.
Legia rozpoczęła w składzie: Lipiński, Sulima, Sinielnikow, Leśniak, Czubek. Prowadzenie objęli gospodarze. Legia wyrównała po dwóch celnych rzutach osobistych Andrzeja Sinielnikowa. Kolejne punkty dla gości zdobył Dominik Czubek, celnie trafiając zza linii 6,25m. Czubek ani na moment nie zszedł z boiska i wniósł sporo ożywienia w zespole Legii. Także pozostali nowi gracze zaprezentowali się jak najbardziej pozytywnie. Dzięki nim jest szansa na zwycięstwa...ale już raczej w "dolnej szóstce". Tomasz Lipiński już kiedyś występował w ekstraklasie. On właśnie w trzeciej minucie zmniejszył prowadzenie MKSu (9-7).
Po "trójce" Czubka Legia objęła nawet prowadzenie 10-9! W rewanżu pruszkowianie zrewanżowali się tym samym. Kamil Sulima bardzo szybko "złapał" dziś 3 faule i już po 4 minutach musiał usiąść na ławce. Do końca meczu musiał bardzo uważać...i nie zarobił już ani jednego faulu. Pierwsza część gry zakończyła się wynikiem 32-24.
Do Pruszkowa wybrało się 40 kibiców Legii. Warszawscy fanatycy przez całe spotkanie głośno dopingowali Legię. Pruszkowianie również sympatyzują z Legią, co niejednokrotnie zaznaczyli. Pruszkowscy fani prezentowali się naprawdę nieźle. Mieli flagi (2 na kijach), zimne ognie, balony w barwach, a także sektorówkę. Legioniści co i rusz wymyślali coś nowego. W pewnym momencie cała czterdziestka ustawiła się w linii i...zrobiła "falę". Pomysł spodobał się reszcie publiczności, która kilkakrotnie "falowała". Jeszcze lepszy "numer" wykonaliśmy po przerwie. Kibice pozakładali kaptury, obwiązali się szalikami. W tym momencie na hali zrobiło się wyjątkowo cicho, a wiele osób nie wiedziało co się za chwilę wydarzy. Chyba nikt nie wpadłby na to, że kibice utworzą..."ciuchcię"! Z głośnym śpiewem na ustach "ciuchcia" pokonała całą halę. Pruszkowianie bili brawo, śpiewali razem z nami. Pomysł spodobał się także zawodnikom i trenerom (obu drużyn), którzy zaśmiewali się do rozpuku. Kilkakrotnie fani obu drużyn skandowali nazwisko trenera Legii - Jacka Gembala. Doping warszawiaków nie ustawał i trwał do samego końca spotkania.
W drugiej kwarcie Pruszków powiększył jeszcze o kilka oczek przewagę nad Legią. W 13 minucie różnica wynosiła 10 puntków (41-31). Po kolejnych pięciu minutach wynik brzmiał: 49-39. Na przerwę legioniści schodzili przegrywając 42-58. Trzecia kwarta to najlepszy okres gry Legii. Rozpoczęła się ona od akcji 2+1 w wykonaniu Kamila Sulimy. Później nastąpił "Sinielnikow show". Rozgrywający Legii nie tylko świetnie dogrywał kolegom, ale i sam wykańczał akcje gości. Po 30 minutach przewaga gospodarzy wynosiła 18 punktów.
Legioniści zbyt często próbowali efektownie rozgrywać akcje - podania za plecami nie zawsze dosięgały celu. W 35 minucie spotkania Pruszków prowadził 90-65. Wydawało się, że pęknie "setka". Tak się jednak nie stało. Legia trochę lepiej zaczęła bronić. Na parkiecie do końca meczu nie dotrwali Tomasz Lipiński i Wojciech Leśniak, którzy opuścili parkiet za 5 przewinień. Jacek Gembal nie zdecydował się wprowadzić Grzegorza Malewskiego, który mimo iż siedział na ławce, nie był zdolny do gry. Po ładnym rzucie z dystansu Sulimy było 96-72. Gospodarzom zostało niewiele czasu na rozegranie akcji. Publiczność bardzo się ożywiła, gdy Sneed z połowy boiska trafił do kosza, równo z końcową syreną. Legia przegrała 72-99.
Trzeba jednak przyznać, że zespół prezentuje się coraz lepiej. Nowi gracze z pewnością są sporym wzmocnieniem zespołu. W meczach z Anwilem, czy Polonią chyba nie ma co liczyć na zwycięstwa, ale w "dolnej szóstce" - jak najbardziej. Po meczu kibice Legii przybili piątki z zawodnikami. Ci podziękowali nam za głośny śpiew. Andrzej Sinielnikow sam śpiewał z nami..."Czy wygrywasz czy nie...". Przy wyjściu z hali pruszkowscy fani życzyli nam utrzymania się w ekstraklasie. Dziękujemy.

Autor: Bodziach (legialive.pl)

Tabela po XX kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 79-122 Gipsar Stal Ostrów Wlkp.
(17-28, 20-38, 18-33, 24-23)

Rezygnacja

(15.02.2003)
Na pierwszą połowę meczu nie dotarłem (sądziłem, że spotkanie rozpoczyna się o g. 18:00), więc relacja z tej połowy pochodzi z serwisu legialive.pl.
Legioniści początek mieli niezły. Później uwidoczniła się przewaga ostrowian. Po trafieniach najskuteczniejszego warszawiaka, Kamila Sulimy, Legia prowadziła najpierw 3-2, a później 5-4. W kolejnej akcji trafił jeszcze Malewski i gospodarze mogli ponownie cieszyć się z prowadzenia. Bardzo dobrze młodymi kolegami dyrygował Sinielnikow, który sporo podpowiadał i dogrywał (zaliczył 11 asyst). Karol Dębski miał problemy ze skutecznością. Jedyny punkt zdobył trafiając jeden z dwóch rzutów wolnych na początku spotkania. Ostatnie prowadzenie gospodarzy odnotowaliśmy po "trójce" Sulimy (13-12). Ostrowianie przejęli inicjatywę i zdobywali kolejne punkty powiększając przewagę nad Legią. Pierwsza kwarta zakończyła się wynikiem 17-28.
Warszawscy kibice zdawali sobie sprawę z tego, że koszykarze potrzebują głośnego dopingu, niemal bez przerwy dopingowali swój zespół. Początek drugiej kwarty nie był zbyt udany - Stal zdobyła 6 punktów z rzędu. Legioniści odpowiedzieli trafieniami Sinielnikowa i Suchomskiego. Po 15 minutach gry przewaga gości wynosiła już 20 oczek. Pod koniec drugiej kwarty, przy stanie 32-55, miało miejsce spore zamieszanie. Sędziowie pogubili się zupełnie po raz kolejny. Faulowanemu legioniście próbowali wmówić, że to on faulował. Nie wytrzymał Andrzej Sinielnikow, nie wytrzymał Jacek Gembal. Newry puściły także kibicom i to nawet tym nadzwyczaj spokojnym. Po wcześniejszych błędach panów z gwizdkiem padały jeszcze "dopuszczalne" słowa: "sędzia kalosz". Tym razem jednak fani nie wytrzymali i nie obyło się bez ostrych słów. Zdecydowany faworyt spotkania - Stal Ostrów prowadziła zdecydowanie...a sędziowie jeszcze próbowali im pomóc. Sędziowie zarządzili 5 rzutów osobistych dla Stali i piłkę dla zespołu gości. Szcześniak, nazywany przez kibiców "Mietkiem", przy akompaniamencie gwizdów, trafił 4 rzuty wolne. Pierwsza część gry zakończyła się wynikiem 37-66. Ostatnie punkty w I połowie zdobył Sulima z rzutów wolnych.
III kwarta
Drugą połowę Legia rozpoczyna w teoretycznie najsilniejszym zestawieniu: Dębski, Błaszczyk, Sulima, Malewski, Sinielnikow. Gra jednak zupełnie bez wiary, energii i mobilizacji. Gipsar w niektórych akcjach wręcz 'rozjeżdża' legionistów i wtedy w młodych legionistach widać rezygnację. Wydawało się, że kwarta musiała się skończyć się wyższą przewagą Gipsaru niż rzeczywiście odnotowane 15 pkt. Sinielnikow w ostatniej minucie tej kwarty opuszcza boisko za pięć przewienień i wydaje się, że dramat legionistów może jeszcze bardziej się pogłębiać, bo jako rozgrywający wchodzi kompletnie niedoświadczony Malinowski. Kwarta kończy się wynikiem 55-99.
IV kwarta
O dziwo Malinowski prezentuje się całkiem nieźle - nie jest może specjalnie twórczy, ale gra bardzo pewnie, solidnie i nie czuje się, że akcje Legii są niezorganizowane. Mimo to Gipsar niebezpiecznie powiększa przewagę. W okolicach połowy kwarty dochodzi już ona maksymalnie do 54 pkt. Na szczęście druga połowa kwarty należy do Legii. Notuje ona nawet całkiem korzystne serie i na szczęśćie odsuwa wynik od rejonów kompromitacji.
W 8:10 Legia doprowadza do najmniejszej od bardzo długiego czasu 40-pkt. straty (76-116). 2 trójki Sulimy w ostatniej minucie meczu pozwalają Legii po raz pierwszy od momentu występowania w składzie juniorskim wygrać kwartę (24-23). Mecz kończy się wynikiem 79-122.
W Legii jak zwykle trzon stanowili: Sulima, Sinielnikow i Malewski (kolejny dobry i pewny występ; widać zarówno technikę jak i bardzo dobra motorykę oraz wyskok; jest to duży talent, z tego juniora naprawdę w przyszłości ma szansę być dobry gracz; ze wszystkich juniorów Legii prezentuje się na razie najlepiej). Błaszczyk w drugiej połowie nie istniał - był w ogóle niewidoczny (no, może raz lub dwa popisał się blokiem). Nawrot znowu grał dość krótko, ale znowu pewnie - dałbym mu więcej minut gry i przede wszystkim więcej okazji do przeprowadzenia akcji lub rzutu. Suchomski jak zwykle się starał, ale na razie niewiele jeszcze może. Malinowski, mimo dopiero drugiego występu w PLK, prezentował się zaskakująco dobrze: pewnie, solidnie, jakoś nawet ten atak funkcjonował w IV kwarcie pod nieobecność Sinielnikowa, którego zastępował. Osobny rozdział to Dębski - słaby występ tłumaczy kontuzja (grał z niezaleczoną). Zresztą widać było to nawet na rozgrzewce, gdy seryjnie chybiał rzuty z dystansu. No szkoda, że Dębski i Otto nie mogą się wyleczyć i wspomóc pozostałych legionistów w walce, ale przede wszystkim nabierać jak najwięcej jakże cennego doświadczenia.

Autorzy: Bodziach (legialive.pl) i Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po XIX kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Start Lublin 93-54 Legia Warszawa
(22-16, 24-9, 29-16, 18-13)

Podwójnie zapracowani

(08.02.2003)
Legioniści nie dali rady ostatniemu zespołowi PLK, Startowi Lublin. Kilku młodych warszawiaków musiało jednak tego samego dnia wystąpić w dwóch meczach. Z pewnością odbiło się to na formie młodych koszykarzy. Wcześniej Legia II podejmowała w Warszawie MOS Pruszków. Dopiero po zakończeniu tego pojedynku, "wojskowi" wyruszyli w kierunku Lublina. Start okazał się mało gościnny i po jednostronnym pojedynku wysoko pokonał Legię. Lublinianie zanotowali aż 20 przechwytów, przy czterech Legii. Również skuteczność legionistów (35% za 2 punkty) pozostawiała wiele do życzenia. Całe spotkanie rozegrał Grzegorz Malewski. Debiut w PLK zaliczył Tomasz Malinowski.

I kwarta
Przez pierwsze minuty spotkania legioniści niespodziewanie byli zdecydowanie lepsi od gospodarzy, którzy akurat tym razem występowali w nietypowej dla nich roli faworytów. Wszystko za sprawą Kamila Sulimy, który zdobył pierwsze 10 punktów swojego zespołu (w tym dwa razy trafił za trzy), co dało prowadzenie gościom 10 do 5 po pięciu i pół minutach meczu. W kolejnych dwóch akcjach po dwa punkty zdobyli Malewski i Błaszczyk, co w konsekwencji doprowadziło do prowadzenie Legionistów 14 do 7 na cztery minuty przed końcem kwarty. Ale od tego czasu zdołali zdobyć zaledwie dwa punkty (Sulima) tracąc aż 13. Gospodarze odrobienie strat zawdzięczają przede wszystkim Marciniakowi, który po wejściu na boisko z ławki zdobył 8 punktów (w tym 7 z rzędu) oraz dwójce Olejniczak i Brown. Olejniczak zdobył aż 11 punktów w tej kwarcie. Brown tylko dwa, ale w ciągu ostatnich nieco ponad trzydziestu sekund dwa razy świetnie podawał do środkowego Startu.
II kwarta
O ile pierwsza odsłona meczu mogła być pewnym zaskoczeniem, o tyle w drugiej wszystko przebiegało już zgodnie z planem gospodarzy. Całą kwartę wygrali 24 do 9. Aż ośmiu zawodników Startu punktowało w tej części gry. Najlepiej zaprezentował się Konare, który zdobył 4 punkty, miał dwie asysty, jeden przechwyt i 7 zbiórek. Poza tym wszyscy rezerwowi (może poza Misiem), którzy weszli na parkiet spisywali się bardzo dobrze – szczególnie Sikora. Ze strony gości Sulima zdobył cztery punkty (tak jak Błaszczyk), miał dwie asysty i 3 straty.
III kwarta
W tej kwarcie Start nadal powiększał swoją przewagę. Rozstrzelał się Kosior, który zdobył 9 punktów. Siedem dołożył Olejniczak, który do tego dobrze grał na deskach i dostrzegał partnerów na dogodnych pozycjach tak, że jego podania otwierały drogę do kosz rywali. Otto i Malewski (po siedem punktów) próbowali trzymać wynik, ale niewiele to dawało. Pod koniec kwarty gospodarze byli już na tyle rozluźnieni, że próbowali akcji dla kibiców – Sikora podawał do Marciniaka nad kosz, ale nie udało się to zagranie. Gdy po trzech kwartach koszykarze Startu mieli na koncie 75 punktów kibicie zaczęli liczyć na trzycyfrowy wynik punktowy... Ale co chyba ważniejsze obrona lublinian pozwolił gościom zdobyć tylko 41 punktów prze 30 minut gry!
IV kwarta
Start grał już całkowicie rezerwowym składem, z tylko jednym wysokim graczem (Miś) i czterema obrońcami. Już na samym początku Sikora i Marciniak powtórzyli zagranie z końcówki poprzedniej kwarty, lecz i tym razem było nieudane. Już prawie do końca mecz był nieciekawy. Sporo fauli, strat i mało punktów, a w końcu było już pewne, że z powodu zupełnych nieporozumień w ataku gospodarze nie zdobędą stu punktów. Ale godna uwagi była jeszcze jedna akcja, być może akcja meczu. Legionistom udało się zagranie, którego dwa razy próbowali Sikora z Marciniakiem. Sinielnikow podał w okolice obręczy do Malewskiego i ten ładnie wykończył akcję zdobywając dwa punkty, po czym kibicie zaczęli bić brawo dwójce warszawskich koszykarzy.

Autorzy: Bodziach (legialive.pl) i Karol Melaniuk (www.e-basket.pl)

Tabela po XVIII kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 75-99 Azoty Dozorbud Tarnów
(21-21, 17-31, 24-20, 13-27)

Zbieranie doświadczenie - część 2

(04.02.2003)
Legia rozpoczyna w składzie Sinielnikow, Sulima, Nawrot, Błaszczyk, Malewski. Wielka szkoda, że nie mogą zagrać kontuzjowani Dębski i Otto - mieliby szansę na występ nawet w pierwszej 'piątce'. A tak muszą siedzieć na ławce aby Legia nie zapłaciła kary za niepełny skład.
I kwarta
Legia zaczyna bardzo dobrze. Obejmuje prowadzenie 7-2 (m.in. za 3 rzuca Błaszczyk). W następnych minutach Legia utrzymuje prowadzenie. Po 'trójce' Sinielnikowa jest 10-4. Wtedy następuje seria 7-0 dla Azotów.
Jednak w 5:30 Legia odzyskuje prowadzenie (jest 13-12). W 6:07 prowadzenie Legii do 16-12 powiększa Sinielnikow po akcji 2+1. Dalej Legia znów traci prowadzenie, by je odzyskać w 9:10 po 'trójce' Malewskiego (21-20). Ostatecznie kwarta kończy się remisem 21-21.
Możliwość wyrównanej walki legioniści zawdzięczali swojej mobilizacji, ale także jednak chyba lekko lekceważącemu podejściu tarnowian do meczu - Azoty popełniły sporo strat i prostych błędów.
II kwarta
Ostatnie prowadzenie legionistów w meczu nastąpiło w 2:14 (28-27 po rzucie Błaszczyka). Od tego momentu nastąpiła fatalna seria 2-9 i w 4:40 wynik brzmiał już 30-36. Odtąd Azoty cały czas systematycznie powiększają przewagę. Osiąga ona maksimum 16pkt. w ostatniej minucie kwarty (36-52). Ostatecznie po 2 wolnych Sulimy pierwsza połowa kończy się wynikiem 38-52.
Najlepsi gracze Legii to: Sinielnikow (13pkt.), Malewski i Sulima (10 pkt). Ten ostatni długo nie mógł się 'wstrzelić' w kosz rywali i grał na niskiej skuteczności ale i tak na tle kolegów prezentował się nieźle (przede wszystkim było widać pewność w jego grze). Zamiast Nawrota bardzo długo grał Suchomski - wprawdzie nie wyróżnił się zdobyczami punktowymi czy też pewnością gry, ale widać było, że ma instynkt koszykarski. Jako najniższy legionista zanotował sporo zbiórek zarówno defensywnych jak i ofensywnych. Do tego był waleczny. Błaszczyk zagrał niestety w swoim stylu: źle, nieskutecznie, fatalnie. Był bezlitośnie blokowany, nieporadny, bez pomysłu na akcje. Widać, że naprawdę jest słabo wyszkolony technicznie. Poza tym przerażająco wolny i bez refleksu. Nie skakał do zbiórek ani nawet nie zdążał wyciągać ręki by chwytać piłki, które latały koło niego. O dużej mobilizacji i skupieniu legionistów świadczy, że popełnili tylko 5 strat.
W Azotach wyróżnili się Celej i Golański, choć w zasadzie cały zespół zagrał nieźle i drużynowo.
III kwarta
Azoty od początku kontrolują grę lekko powiększając przewagę z przerwy. W 7:20 legionistom udaje się nieco zredukować straty do 51-65 po wcześniejszym wyższym prowadzeniu Azotów.
W ostatniej minucie kwarty niespodziewanie legioniści doprowadzają do tylko 8pkt. straty (stan 62-70) po dwóch 'trójkach' Sulimy pod rząd. Na trybunach euforia i zapala się światełko nadziei, że może jakimś cudem uda się jednak ten mecz wygrać. Ostatecznie kwarta kończy się wynikiem 62-72 i lekkimi nadziejami kibiców Legii na sukces oraz większymi na podjęcie w miarę wyrównanej walki z rywalem.
IV kwarta
Legia początek ma bardzo słaby. Wykazuje dużą bezradność w ataku i po 3:30 Azoty mają już serię 10-2 na swoim koncie. Odtąd Azoty zupełnie nie zgrożone spokojnie kontrolują wynik dając legionistom lekcję koszykówki i powiększając nieco prowadzenie aż do 75-99 na zakończenie meczu.
W Legii w II połowie zgasł prawie zupełnie Sinielnikow - zastąpił go w rozgrywaniu Sulima i w ogóle wziął on na siebie cały ciężar gry (stał się 'do-it-all-man' w Legii). A ponieważ odzyskał skuteczność rzutów z gry, raz po raz dziurawił kosz rywali. Świetnie nadal grał Malewski - pewnie, skutecznie, ładnie technicznie - na jego akcje kończone 2pkt. rzutami aż miło było patrzeć. Przerastał innych juniorów (Suchomskiego, Nawrota) o klasę. Błaszczyk cały czas słabiutko.
W Azotach w drugiej połowie zaczął błyszczeć, nie grający od początku meczu, rozgrywający Lofton. Do tego rozkręcił się inny Amerykanin, Hughes. A ponieważ gra Azotów była zespołowa a każdy z ich graczy zagrał co najmniej przyzwoicie, w rezultacie aż 7 z nich zakończyło mecz z dorobkiem co najmniej 10pkt.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po XVII kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Czarni Słupsk 103-69 Legia Warszawa
(22-20, 24-19, 35-11, 22-19)

Juniorski debiut

(29.01.2003)
Mecz się odbył i to był pierwszy sukces. Potem jeszcze parę osób mogło być zadowolonych, po meczu, który musiał się skończyć pogromem Legii.
Czy wygrany nie mógł czuć się Kamil Sulima, który kilkakrotnie pobił swój ligowy rekord punktowy? Dla wielu graczy gości był to pierwszy tak poważny mecz w życiu. A jeszcze niedawno oba zespoły szły ramię w ramię w ligowej tabeli. Teraz Legia przypomina Syzyfa, któremu właśnie wypadł z rąk z trudem wtaczany na górę głaz. Ale Legia nie chce mitów i nie ma zamiaru brać się za powtórną wspinaczkę.
- Kto ma pieniądze, ten gra w ekstraklasie. My nie mamy więc sensowniej będzie zmontować solidną drużynę pierwszoligową, a za parę lat jak będą pieniądze postarać się o awans - tłumaczył trener warszawskiej drużyny Jacek Gembal. Legioniści przyjechali do Słupska w dniu meczu, wyruszając z dworca Warszawa Centralna o piątej rano. - Połowa drużyny miała szkolne bilety. - Dobrze że są ferie, bo mecz mógł się nie odbyć - skwitował jeden z widzów, ale w Słupsku okazało się, że prawdziwego kibica poznaje się w biedzie. Tu kibice wiedzą co to bieda i przyjęli zespół gości bardzo ciepło, a w trakcie spotkania nagradzając brawami co bardziej udane zagrania juniorów. Podziękował im za to po meczu trener Gembal. W sumie tych udanych zagrań gości nie było zbyt dużo, ale momentami koszykarze Legii spisywali się całkiem nieźle. Pod koniec pierwszej kwarty nawet krótko prowadzili, głównie dzięki Andriejowi Sinielnikowowoi. Kapitan zespołu Legii zachował się lepiej niż na morzu, bo nie tylko nie zszedł z pokładu ostatni, ale w ogóle go nie opuścił. Do przerwy toczył heroiczne, indywidualne pojedynki z rywalami. Niestety, sił starczyło mu tylko do przerwy. Efektownie zastąpił go w drugiej połowie trudny do zatrzymania Sulima, dzięki któremu różnica punktowa jest znacznie mniejsza niż zanosiło się na to w 33 minucie kiedy Czarni prowadzili nawet 95-53. Gospodarze wyraźnie się oszczędzali, co wydawało się być uzasadnione w kontekście niezwykle ważnego sobotniego meczu w Komfortem Kronoplus Stargrad Szczeciński. Kibice żądni są jednak co najmniej solidnej koszykówki i do przerwy byli zirytowani nie tyle brakiem efektownych zagrań co nonszalancją w grze gospodarzy. Po przerwie Czarni zagrali już inaczej. Wystarczył jedna kwarta solidnej obrony i młodzi gracze Legii boleśnie przekonali się co to twarda ligowa walka. Niemal po każdym starciu Gintarsa Stulgi z Bartłomiejem Błaszczykiem, młody center Legii nadawał się jak w boksie, do liczenia. Augenijus Vaskys na co dzień nie ma okazji tak łatwo znajdować pozycji do rzutów z dystansu. Więc jak mógł korzystał z okazji. Goście ratowali się "trójkami" ale wpadały one tylko Sulimie i grającemu bez kompleksów Karolowi Dębskiemu.
Czy legionistom warto się tak męczyć, bo w następnych meczach zapewne też czekają ich porażki, być może dotkliwsze? - Warto - mówi trener Gembal. - Te kilkanaście meczów w ekstraklasie da tym chłopakom więcej niż dwa lata treningów. Trudno odmówić trenerowi racji. Grający drugi sezon w Czarnych Zbigniew Białek jest niewiele starszy od juniorów Legii, ale na ich tle wypadł jak profesor. Swoje duble-duble (15 punktów i 10 zbiórek) zaliczył w 25 minut) górując zdecydowanie nad rywalami nie tylko umiejętnościami ale także boiskowym doświadczeniem. Niespełna 20 miesięcy temu Białek był jeszcze podobnym do Marcina Suchomskiego czy Grzegorza Malewskiego, graczem drugoligowego SMS Warka.

Autor: Gazeta Wyborcza

Tabela po XVI kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Polonia Warbud Warszawa 95-74 Legia Warszawa
(21-16, 32-15, 28-22, 14-21)

Gra taka jak finanse

(14.01.2003)
W hali AWFu, o dziwo, przeważali kibice Legii przez cały mecz zresztą stwarzając wrażenie, że to Legia jest gospodarzem tego spotkania. Nic to niestety nie pomogło, bo pomóc nie mogło. Na całe spotkanie cieniem się kładł krytyczny stan finansowy drużyny Legii.
I kwarta
Na początku Legia obejmuje lekkie prowadzenie, jednak nie trwa to długo i w 4:40 Legia przegrywa 7-15 po 'trójce' Kalamizy. Do tego momentu zresztą Kalamiza, Jeklin i Prawica mają już po jednej zaliczonej 'trójce'. Legia budzi się (a właściwie budzi się jej jeden zawodnik) i odpowiada 7 punktami pod rząd Żurawskiego, w 6:41 doprowadzając do stanu tylko 14-15. Ostatecznie w końcówce kwarty Polonia lekko odskakuje i kończy się ona 5pkt. prowadzeniem polonistów (16-21).
Świetną kwartę wśród legionistów rozegrał Żurawski (10pkt i zbiórki ofensywne). Legia zanotowała dużo zbiórek ofensywnych (i tylko to ją ratowało przed odskoczeniem z wynikiem przez Polonię) ale i niedopuszczalną liczbę strat.
II kwarta
Polonia rozpoczyna dynamicznie i aktywnie. Razi Legię szczególnie rzutami z dystansu (Jeklin ma na koncie już trzy 'trójki').
Podczas jednego z timeoutów na boisko, blisko ławki Polonii, sypią się z trybun śnieżki - trudno stwierdzić którzy kibice rzucali, bo jedna ze śnieżek trafia też tuż koło nogi jednego z legionistów. Sytuacja powtarza się zresztą kilka minut później. Jednak za drugim razem śnieżki ewidentnie są wycelowane pod nogi polonistów. Na szczęście do końca meczu incydent już się nie ponawia.
Tymczasem na boisku legioniści próbują trochę walczyć i w 4:00 doprowadzają do stanu 27-31 - najmniejszej przewagi polonistów od długiego czasu.
I od tego momentu zaczyna się dramat. Niesamowitą szarżę Polonii rozpoczyna 'trójka' Prawicy. W 6:04 po serii 7-0 Polonii robi się 27-38. Jednak pogrom Legii jest daleki od końca. W 6:30 jest już 27-45 a w 7:02 27-48 po 'trójce' Kalamizy. Polonia notuje niesamowitą serię 17-0! Wydatnie pomogły jej w tym raz po raz trafiane 'trójki'. Do tej chwili poloniści zaliczyli 9 takich celnych rzutów. Wkrótce O'Bannon (bynajmniej nie specjalista w tym elemencie gry) dokłada dziesiąty. Z 10 takich rzutów 4 są autorstwa Prawicy a 3 Jeklina. Na to wszystko nakłada się wręcz niewiarygodna ilość strat Legii - w tym bardzo prostych i zupełnie niewymuszonych.
W końcówce kwarty trwa wymiana punktów i w 9:09 jest 31-51. Ostatecznie kwarta kończy się 31-53 - jest to maksymalne jak dotychczas 22pkt. prowadzenie Polonii.
Legia od początku meczu grała bez wiary, mobilizacji, koncentracji. Oczywiście wszystko to wynikało z totalnych problemów finansowych Legii i brakiem wypłat dla graczy - widać było, że legioniści bardziej myślą o finansowym przetrwaniu niż grze. Do tego Legia zagrała: nieskutecznie, bez pomysłu i niepewnie (widać było owoce zawalonych treningów). A naprawdę warto było walczyć, bo co ciekawe poloniści wcale nie grali dobrze - byli skutecznie stopowani pod koszem i na półdystansie i swoje wysokie prowadzenie zawdzięczają tylko rewelacyjnie trafianym 'trójkom' i słabiutkiej postawie legionistów w ataku. Spod powyższych uwag krytycznych pod adresem Legii absolutnie wyłączam Żurawskiego i po części Sinielnikowa. Takiej ambicji i walki u Żurawskiego nie widziałem chyba nigdy. Zachował się jak prawdziwy profesjonalista - mimo, że tak jak inni pieniędzy prawie wcale nie dostaje, walczy do końca i wywiązuje się z umowy mimo, że druga strona (klub) tego nie robi. Nie znaczy to bynajmniej, że ma nie szukać nowego klubu.
III kwarta
Od początku przewaga Polonii systematycznie rośnie i w 4:20 jest 38-69 (max. 31pkt. prowadzenie Polonii), ale nie może być inaczej, bo w Legii walczy i punktuje tylko Żurawski. Polonia cały czas jest skoncentrowana i gra niezwykle skutecznie. W 6:40 prowadzenie grającej swobodnie i na luzie Polonii jest najwyższe w meczu: 33pkt. (43-76). Legia odpowiada serią 5-0 (i jest 48-76). Kwarta ostatecznie kończy się wynikiem 53-81.
Oprócz Żurawkiego i Sinielnikowa jako taką ochotę do gry wykazywał też Kwiatkowski (no i mooże Stokłosa), tylko że na dobrych chęciach często się kończyło - akcje udane przeplatał z nieudanymi. W drugiej części kwarty Gembal zastosował manewr znany z poprzedniego meczu: wpuścił Dębskiego (zaliczył znowu 'trójkę') i Błaszczyka zamiast zupełnie nie walczących 'gwiazdorów' Legii (szczególnie Majchrzaka i Cielebąka). I znowu 'piątka' w mocno eksperymentalnym składzie: Stokłosa, Dębski, Hodgson, Błaszczyk, Żurawski lepiej się prezentowała niż 'piątka' wyjściowa i co najważniejsze ambitnie walczyła i starała się postawić równorzędne warunki Polonii (inna sprawa czy to się udawało).
Poloniści tymczasem dorzucili w tej kwarcie 3 kolejne 'trójki' i już mieli ich na koncie 13. Dobijanie Legii w jej zdemoralizowanym a później nieoptymalnym składzie przychodziło im stosunkowo łatwo. Spokojna gra zespołowa w zupełności w tym celu wystarczała. Pod koszem zaczął błyszczeć Whisby, na którego legioniści nie mieli recepty.
IV kwarta
Na trybunach kolejny incydent: grupka kibiców Legii podeszła blisko do orkiestry kibiców Polonii i prowokowała, śpiewała w rytm melodii granych przez antagonistów. Nie wyglądało to wcale agresywnie, ale ochrona zareagowała szybko, usuwając 'dywersantów' z trybuny kibiców Polonii.
A tymczasem na boisku eksperymentalna 'piątka' legionistów, znana z trzeciej kwarty, dzielnie i ambitnie walczy i w 2:54 wynik brzmi już 59-83. Jest to najmniejsze (24pkt.) prowadzenie Polonii od długiego czasu.
Wkrótce boisko opuszcza za 5 przewinień Żurawski (MVP Legii z 20pkt). Zaskakująco dobrze radzi sobie Dębski trafiając raz za razem za trzy punkty (łącznie 4 razy w meczu). Widać, że Stokłosa coś mu podpowiada - z gestów można się domyślać, że wyjaśnia, że będzie grał na niego skoro wychodzi mu ten rzut. Miłe zachowanie w stosunku do, bądź co bądź, juniora.
Mecz kończy się najmniejszą przewagą Polonii od długiego czasu: 21pkt. (74-95). Ambitnie grający rezerwowy skład zdołał nadrobić co nieco strat.
A tymczasem po końcowym gwizdku na trybunach kolejne przepychanki: najpierw kibice Legii zabierają piłkę i nie chcą jej oddać a potem szarżują oni trybunę kibiców Polonii. Wkrótce widać w jakim celu: usilnie chcą polonistom zabrać klubową flagę - nawet udaje im się ją trochę poszarpać, ale na tym się kończy. Do akcji wkracza ochrona i stopniowo rozdziela i pacyfikuje obie strony. Faktem jest jednak, że pojawia się ona bardzo późno i interweniuje jakoś bez przekonania. Dobrze, że kibice nie byli szczególnie agresywni - inaczej nie miałaby ona żadnych szans przy takiej postawie. Generalnie całe zajście nie wyglądało jednak specjalnie groźnie - nie było w tym szczególnej agresji, raczej szczeniackie wygłupy.
Jeśli chodzi o wrażenia sportowe, to ewidentnie problemy finansowe Legii położyły się cieniem na tym spotkaniu. Legia nie była sobą i nie myślała o grze. Zawiedli zupełnie: Majchrzak, Cielebąk, Hodgson. Świetnie zagrał tylko Żurawski. Ochotę do gry wykazywał też Sinielnikow. Czasami walczyli Kwiatkowski i Stokłosa. Miło, że Dębski trafił kilka 'trójek', ale ma rację Gembal, że to na razie tylko 'kandydat na gracza'. Błaszczyk nie pokazał nic poza kilkoma niecelnymi i wykonywanymi na siłę rzutami z dystansu. Sulima grał bardzo krótko. To wszystko było zdecydowanie za mało, żeby podjąć walkę ze zmobilizowaną i przygotowaną na walkę Polonią.
W Polonii w zasadzie każdy zagrał przyzwoicie i miał swoje 'pięć minut'. Rewelacyjna skuteczność za 'trzy' zdecydowanie ułatwiła mecz polonistom. Nie było wśród niech jakiegoś lidera, pokazali oni po prostu koszykówkę zespołową i skuteczną. W drugiej połowie na specjalne wyróżnienie zasługuje Whisby, który pod koszem Legii robił co chciał, popisując się nawet kilkukrotnie efektownymi wsadami.
Po meczu Gembal pytany o dalszy byt Legii rozkładał bezradnie ręce nic nie wiedząc i mówiąc, że od miesięcy sam słyszy ciągle te same obietnice a nic się nie zmienia (chodzi oczywiście o sprawy finansowe i sponsorów). W tej chwili kryzys finansowy w Legii osiągnął już taki stan, że można tylko mieć nadzieję, że nie był to ostatni mecz Legii w PLK. A ewentualne zastąpienie obecnego składu juniorami wprawdzie oznacza, że Legia dotrwa do końca rozgrywek, ale oznacza też spadek do I ligi i dalszą egzystencję na zapleczu czołówki polskiego basketu. To również byłoby niezwykle smutne rozwiązanie. Oby tak się nie stało i pieniądze jakimś cudem się znalazły. Bo na cud chyba pozostaje już tylko liczyć...

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po XV kolejce spotkań - po rozegraniu zaległych spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)

Legia Warszawa 76-89 Noteć Inowrocław
(22-29, 16-26, 15-18, 23-16)

Szok

(11.01.2003)
W Legii wreszcie widać Kwiatkowskiego, natomiast dla odmiany nieobecny jest Przewrocki. Jak się później okazało chodziło o sprawy kontraktowe (wypłata należności za kupno zawodnika) - zważywszy na krytyczną sytuację finansową Legii, nie wiem czy jeszcze Przewrockiego ujrzymy w jej barwach.
I kwarta
Na początek I kwarty trochę się spóźniłem (powrót ze Słowacji), ale nie miałem czego żałować, bo początek bardzo słaby dla Legii (0-6). Później Legia dochodzi na 7-8. Odtąd wynik oscyluje cały czas wokół remisu. W końcówce Noteć prowadzi 4pkt. i w ostatnich sekundach kwarty popisuje się akcją 3pkt. (Mrożek) zaskakująco niesprawiedliwie obejmując najwyższe 7pkt. prowadzenie (22-29).
II kwarta
Przewaga Noteci zamiast zostać zniwelowana czy topnieć, zaczyna systematycznie rosnąć. Noteć gra spokojnie, skutecznie i kontroluje grę. Legioniści nic nie mogą poradzić na wzrastającą stratę punktową.
Kwarta kończy się 38-55.
Pierwsza połowa to z jednej strony słaba gra Legii: nie z takim zaangażowaniem jak zwykle, nieskuteczna (mimo zdarzających się czystych pozycji), słaba w obronie i przede wszystkim bez energii tak jakby legioniści byli potwornie wyczerpani po jakimś wysiłku. Do tego można dodać słabą oragnizację ataku i brak pomysłu na jego rozegranie i mamy obraz całości :(
Z drugiej strony Noteć zagrała przede wszystkim pewnie i skutecznie. Rozgrywała długie, ustawiane, przemyślane i cierpliwe akcje - wyraźnie to legionistom nie pasowało. Tu chylę czoła przed nowym trenerem Noteci, Mirosławem Noculakiem - czuło się tu jego rękę i opracowaną taktykę, która sprawdziła się znakomicie. Nadzwyczajnej skuteczności rzutów jednak zaplanować się nie da - po prostu: tego dnia inowrocławianom prawie wszystko się udawało i wpadało.
III kwarta
I znowu przewaga Noteci nie tylko nie maleje, ale rośnie. Około połowy kwarty Gembal wpuszcza na boisko Błaszczyka i Dębskiego i ten gest desperacji/wściekłości owocuje pobytem na parkiecie mocno rezerwowej i eksperymentalnej 'piątki': Stokłosa, Dębski, Żurawski, Hodgson, Błaszczyk. I wcale ta 'piątka' nie grała gorzej niż teoretycznie najlepsza wyjściowa 'piątka' wojskowych - a wręcz przeciwnie: odtąd legioniści po raz pierwszy w meczu podjęli równorzędną walkę i strata punktowa przestała się powiększać tylko stanęła w miejscu (18-20pkt).
Kwarta kończy się wynikiem 53-73.
IV kwarta
Legioniści rozpoczęli kontratak. Zainicjowany został on przez Stokłosę (4pkt.), który niestety wkrótce musiał opuścić boisko za 5 fauli. Legia wciąż w mocno eksperymentalnym składzie z drugiej połowy III kwarty punktuje raz za razem i goni Noteć - punkty zdobywają: Dębski (za 'trzy'!), Sinielnikow, Żurawski, Hodgson. Dwukrotnie Legia dochodzi na dystans tylko 8pkt. straty.
A na 2 min. przed końcem po rzucie Błaszczyka zbliża się nawet na tylko 6pkt. straty (74-80). Jednak to było wszystko na co było stać legionistów. Noteć opanowała sytuację i kontrolowała grę do końca ostatecznie powiększając przewagę do 13pkt. m.in. dzięki skutecznie egzekwowanym rzutom wolnym. Mimo wszystko po meczu publiczność podziękowała legionistom za grę przez zwyczajowe 'przybicie piątek'.
W drugiej połowie obraz gry wyglądał trochę inaczej niż w pierwszej. Teoretycznie słaba, eksperymentalna 'piątka' Legii, grająca za to z maksymalnym zaangażowaniem i ambicją, nastraszyła trochę Noteć w drugiej połowie. O dziwo zagrała lepiej niż 'piątka' wyjściowa i okazała się lepsza od Noteci (można gdybać co by było, gdyby strata w momencie wystawienia tej 'piątki' do gry była trochę mniejsza). Najlepszym zawodnikiem Legii w przekroju całego meczu był niewątpliwie Sinielnikow.
Słabszą postawę Noteci w II połowie tłumaczy fakt, że przez cały mecz grała ona tylko 7 zawodnikami (!!). W drugiej połowie widać było już ich zmęczenie (szczególnie w IV kwarcie podczas pogoni Legii, gdy Noteć wykazywała się całkowitą nieudolnością w ataku i przez kilka minut nie była w stanie zdobyć choćby punktu). Generalnie w przekroju całego meczu najlepsi w Noteci byli w kolejności: Sneed (gracz meczu), Czaska, Mrożek, Radke (mimo tylko 1 zdobytego punktu), Żytko. Szczególnie pierwsi trzej zagrali świetnie. Na ich skuteczność Legia nie miała żadnej recepty. Ale gra Noteci tylko 7 zawodnikami, dodatkowo świadczy, że Legia mogła (a nawet powinna) ten mecz wygrać - ale zabrakło ambicji, woli walki a bez tego trudno wygrywać.
Nie sposób nie wspomnieć o pracy sędziów, która była po prostu zła. Wyraźnie dużo decyzji było niesłusznie na niekorzyść Legii (wyimaginowane faule Legii (w tym faule umyślne), nieodgwizdywanie fauli Noteci itp). Rzadko krytykuję sędziów a to, że teraz to robię, tym bardziej świadczy o jakości ich pracy. Tych błędów było na tyle sporo, że gdyby nie one, to kto wie.. Może wynik końcowy byłby inny. Ale to tylko gdybanie - czy rzeczywiście pomyłki sędziowskie wypaczyły wynik, nie jestem pewien. Natomiast na pewno było to wszystko niebezpiecznie blisko granicy tego wypaczenia.

Autor: Jacek Malinowski (basketcom.republika.pl)

Tabela po XV kolejce spotkań

(w kolejnych kolumnach: Mecze, Punkty, Zwycięstwa, Porażki, Ilość pkt. zdobytych, Ilość pkt. straconych, Różnica pkt., Passa)